μαννάριον
μαννάριον, τό, perh. f.l. for μαμμάριον, as term of endearment, Luc. DMeretr. 6.1, 7.4.
μαννάριον, ου (τὸ) petite mère, Luc. D. mer. 6, 1 ; 7, 4.
Étym. pour *μαμμάριον.
μαννάριον, τό, = μαμμάριον, Mütterchen, Luc. D.Merc. 6 u. 7.