μανιώδης
μανιώδης, like madness, mad
Could not find μανιῶδες in Logeion dictionaries.
μανιῶδες masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of μανιώδης
μᾰνι-ώδης, ες,
- like madness, νοσεύματα Hp. Aër. 7, cf. Coac. 475.
- 2 like a madman, crazy, ὑπόσχεσις Th. 4.39; καὶ τὸ μ. μαντικὴν πολλὴν ἔχει E. Ba. 299; μ. πάντα τἀνθρώπων ὅλως Alex. 219.9; κύνας μ. καὶ δυσπειθεστάτας X. Mem. 4.1.3: Comp. -έστερον ἢ κατά . . J. AJ 2.12.2. Adv. -δῶς Gal. 5.415, Paul.Aeg. 3.6, Sch. Theoc. 1.83.
- II causing madness, Dsc. 1.68, 4.68; ἱμάσθλη Πανός Nonn. D. 10.4.
μανιώδης, ης, ες [ᾰ]
1 pass. semblable à un fou, déraisonnable, insensé, Thc. 4, 39 ; Xén. Mem. 4, 1, 3, etc. ; τὸ μανιῶδες, Eur. Bacch. 229, folie ||
2 act. qui rend fou ou furieux, Diosc. 4, 69.
Étym. μανία, -ωδης.
μανιώδης, ες, wie rasend ; τὸ μανιῶδες μαντικὴν πολλὴν ἔχει, der Wahnsinn, Eur. Bacch. 299 ; κύνες, Xen. Mem. 4.1.3 ; unsinnig, ὑπόσχεσις, Thuc. 4.39 ; ἱμάσθλη, Nonn. D. 10.4.
μανιώδης
μᾰνι-ώδης, ες
εἶδος
- 1like madness, mad, Xen.
- 2like a madman, crazy, Thuc.; τὸ μ. madness, Eur.