συμβατήριος
συμβατήριος, tending to agreement, conciliatory
Could not find ξυμβατήριον in Logeion dictionaries.
ξυμβατήριον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of συμβατήριος
συμβᾰτ-ήριος, ον,
- = sq., λόγοι Th. 5.76, D.H. 2.45, al.; σπονδαί Ph. 1.390, al.
συμβατήριος, ος, ον [ᾰ] conciliant, Thc. 5, 76 ; DH. 2, 45 etc.
Étym. συμβαίνω.
συμβατήριος, = συμβατικός, λόγοι, Thuc. 5.76.