παλαιστρίτης
παλαιστρίτης, like a παλαιστής, athletic
πᾰλαιστρ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- like a παλαιστής, athletic, Call. Fr. 191, Plu. Aet.Gr. 2.274d; π. θεός god of the palaestra, Babr. 48.5; of Hermes, IG 12(5).911.22 (Tenos); οἱ π. those who practised in the palaestra, CIG 2627 (Cypr.): Medic., π. τρόπος manipulative treatment of dislocations, Heliod. ap. Orib. 49.1.1.
παλαιστρίτης, ου [ᾰῑτ] adj. m. c. παλαιστικός, Call. fr. 191 ; Plut. M. 274d ; Babr. 48, 5.
Étym. παλαίστρα.
παλαιστρίτης, ὁ, = παλαιστικός ; Callim. fr. 191 ; παῖς, Strat. 34 (XII.192); Plut. qu.Rom. 40.
παλαιστρίτης
πᾰλαῑστρίτης, ου, ὁ,
- like a παλαιστής, π. θεός god of the palaestra, Babr.