παλαίφατος

πᾰλαί-φᾰτος, ον, (φημί) poet. Adj.

• • I spoken long ago, ἦ μάλα δή με π. θέσφαθʼ ἱκάνει Od. 9.507, cf. Pi. O. 2.40, S. OC 454; π. λόγος, ἀραί, A. Ag. 750 (lyr.), Th. 766 (lyr.).
  • II spoken of long ago, legendary, δρῦς π. an oak of ancient story, Od. 19.163 (vv. ll. παλαίφαγος, παλαίφυτος, cf. Hsch.).
  • • 2 of ancient fame, made known or declared of old, γενεά Pi. N. 6.31; γένος A. Supp. 532 (lyr.); πρόνοια S. Tr. 823 (lyr.); Δίκη Id. OC 1381; Ἀχάρναι δὲ παλαίφατον εὐάνορες Acharnae was brave of old time, Pi. N. 2.16.

παλαίφατος, vor Alters gesprochen ; von alten Orakeln, θέσφατα, Od. 9.507, 13.172 ; χρησθὲν παλαίφατον, Pind. Ol. 2.44 ; ἀραί, Aesch. Spt. 748 ; παλαίφατος δʼ ἐν βροτοῖς γέρων λόγος τέτυκται, Ag. 730 ; τοὔπος τὸ θεοπρόπον τᾶς παλαιφάτου προνοίας, Soph. Tr. 820, wo es Einige aktivisch erkl.: von alten Zeiten her prophezeiend, wie auch die v.l. beim Schol. παλαίφοιβος erkl. wird ; μαντεία, O.C. 455 ; – wovon eine alte Sage geht, fabelhaft, οὐ γὰρ ἀπὸ δρυός ἐσσι παλαιφάτου οὐδʼ ἀπὸ πέτρης, Od. 19.163, wo eine alte v.l. παλαιφάγου war (vgl. auch παλαιφάμενος); EM. wird es erkl. τῆς ἐκ παλαιῶν χρόνων πεφημισμένης ὡς ἀνθρώπων γεννητικῆς. – Uebh. (dem πρόσφατος entgeggstzt, vor Alters erschienen) alt, γενεά, ἀγορά, Pind. N. 6.32, 3.14 ; παλαίφατον ἁμέτερον γένος, Aesch. Suppl. 527, wie auch wohl ἁ παλ. Δίκα Soph. O.R. 1383 zu erklären.

παλαίφατος

-ον

[πάλαι + φα-, φαν-, φαίνω.]

Put forth long ago, old : θέσφατα Od. 9.507=Od. 13.172.

Of old renown, old-world : δρυός Od. 19.163.

πᾰλαίφᾰτος, -ον

• • a spoken in ancient times ἐν δὲ Πυθῶνι χρησθὲν παλαίφατον τέλεσσεν O. 2.39 ἦν γάρ τι παλαίφατον[ fr. 140a. 69 (43).
  • b famed of old Μυρμιδόνες ὧν παλαίφατον ἀγορὰν οὐκ ἐλεγχέεσσιν Ἀριστοκλείδας τεὰν ἐμίανε κατʼ αἶσαν N. 3.14 παλαίφατος γενεά pr. N. 6.31 n. s. acc., pro adv., Ἀχάρναι δὲ παλαίφατον εὐάνορες N. 2.16

παλαίφατος (φημί): uttered long ago; θέσφατα, Od. 9.507, Od. 13.172; δρυός, ‘of ancient fable,’ Od. 19.163.

παλαίφατος πᾰλαί-φᾰτος, ον,

• • Ispoken long ago, Od., Pind., Aesch.
  • IIhaving a legend attached to it, legendary, δρῦς π. an oak of ancient story, Od.
  • • 2generally, primeval, ancient, olden, Pind., Soph.