παρακολουθητικός
παρακολουθητικός, of or for following or understanding
παρᾰκολουθ-ητικός, ή, όν,
- of or for following or understanding, δύναμις Arr. Epict. 1.6.14, M.Ant. 5.9: c. dat., Arr. Epict. 1.6.17. Adv. -κῶς, εἰδότως καὶ π. consciously, M.Ant. 6.42, cf. Ptol. Tetr. 107.
- 2 -κή, ἡ, contact, of orator with audience, Phld. Rh. 1.52 S.
παρακολουθητικός, ή, όν [ᾰκ] propre à suivre un raisonnement, une démonstration, intelligent, Arr. Epict. 1, 6, 14 ; M. Ant. 5, 9 ; avec le dat. Arr. Epict. 1, 6, 17.
Étym. παρακολουθέω.
παρακολουθητικός, ή, όν, zum Folgen, Versteben gehörig ; M.Ant. 5.9 ; Epict. u. a.Sp.
• Adv ., καὶ εἰδότως, M.Ant. 6.42.
• Adv ., καὶ εἰδότως, M.Ant. 6.42.