παρακοπτικός
παρακοπτικός, frantic, raving
παρα-κοπτικός, ή, όν,
- frantic, raving, Antyll. ap. Orib. 9.13.7; gloss on παρακρουστικός, Erot., Gal. 19.415.
παρακοπτικός, ή, όν, qui a l’esprit atteint ou égaré, Gal. 2, 260 ; Antyll. (Orib. 2, 308 B.-Dar.).
Étym. παρακόπτω.
παρακοπτικός, ή, όν, wahnsinnig, auch Wahnsinn erzeugend, Galen.