παρακοπή

παρα-κοπή, ἡ, metaph., (παρακόπτω II)

• infatuation, frenzy, A. Ag. 223 (lyr.), Eu. 329 (lyr.); ἔστιν ὁ γέλως π. τις καὶ ἀπάτη Arist. Pr. 965a14; λύττα καὶ π. D.S. 15.7, cf. Dsc. 4.68; π. φρενῶν J. BJ 1.25.4: pl., Demetr.Lac. Herc. 1012.30, Iamb. Myst. 3.25.
• • • 2 delirium, Hp. Aph. 6.26: in pl., ἐνύπνια καὶ π. Plu. Col. 2.1123b.

παρακοπή, ἡ, das Verschlagen, Verfälschen des Geldes ; wohl nur übertr., Wahnsinn ; Aesch. Ag. 216, Eum. 317 ; τῇ τοῦ προεστῶτος ἀνοίᾳ καὶ παρακοπῇ, Pol. 40.3.2 ; Sp., wie Plut.

παρακοπή, ἡ,

• metaph. infatuation, insanity, frenzy, Aesch. παρακόπτω II