παρειά

πᾰρειά, ἡ, Hom. (v. infr.), IG 2(2).1421.124, 1455.11, etc.; but παρεά ib. 1425.246; Aeol. παραύα (q.v.); Dor. *παρᾱά (implied in εὐπάραος); Old Ion. *παρηή (implied in καλλιπάρηος, μιλτοπάρηος, and the adjectival παρή-ιον):—

• cheek, used by Hom. always in pl. (sg. being supplied by the Ion. παρήϊον), Il. 3.35, al.; of an eagle, Od. 2.153: also Trag., in pl., S. Ant. 783 (lyr.): in sg., A. Pr. 401 (lyr.), S. Ant. 1239, E. Tr. 280 (lyr.): rare in Prose, as Pl. Plt. 270e, X. Cyr. 6.4.3 (pl.).
• • II cheekpiece of a helmet, h.Hom. 31.11 (s. v. l.), IG 2(2).1421.124, 1455.11, al.
  • • 2 = τῆς πρῴρας τὰ ἑκατέρωθεν Poll. 1.89.
    • 3 γῆς παρειά earth-flush, = ἀνεμώνη ἡ φοινικῆ, cj. in Ps.-Dsc. 2.176. (Perh. fr. παρά, οὖς, lit. beside the ear.)

παρειά, ἡ (vgl. παρήϊον, παρηΐς, von παρά), die Wange oder Backe ; im plur., Od. 8.530 ; ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς, Il. 3.35 ; δρυψαμένω δʼ ὀνύχεσσι παρειάς, Od. 2.153 ; παρειὰν νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς, Aesch. Prom. 399 ; Suppl. 67 ; Soph. Ant. 779, 1224 ; Eur. Troad. 270 ; einzeln in Prosa, Plat. Polit. 270e ; ἐλείβετο δὲ αὐτῇ τὰ δάκρυα κατὰ τῶν παρειῶν, Xen. Cyr. 6.4.3 ; Sp. – Die Backenstücke am Helm, H. h. 31.11. – Auch die Seiten des Schiffes, VLL (vgl. μιλτοπαρήϊος). – Der dat. plur. παρειάσιν bei Ap.Rh. 4.172 ist f.l. – Einen acc. plur. παρειά nahm Aristarch. Il. 3.35 an.

παρειά πᾰρειά, ἡ,

• the cheek, mostly in pl., (παρήιον being used by Hom. for sg.), Hom., Trag. Prob. from παρά, being literally the side of the face.