παροργίζω
παροργίζω, to provoke to anger
Could not find παροργίζων in Logeion dictionaries.
παροργίζων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of παροργίζω
παροργ-ίζω, fut. -ιῶ LXX De. 32.21:—
- provoke to anger, Arist. Ath. 34.1, LXX 3 Ki. 16.13, 33, Ph. 1.682, Ep.Eph. 6.4.
- II Pass., to be or be made angry, Thphr. HP 9.16.6, prob. in Str. 7.2.1; τι πρός τινας v.l. in D. 26.17.
παρ·οργίζω (f. att. ιῶ) irriter, Spt. 3 Reg. 16, 33, etc. ; NT. Rom. 10, 19, etc. ; au pass. être irrité ou s’irriter, Th. H.P. 9, 16, 6 ; Str. 923 ; πρός τινα, Dém. 805, 19, contre qqn.
παροργίζω, worüber erzürnen, zum Zorn reizen, NT.
Pass. worüber zürnen, ὅταν ὑμᾶς ἴδῃ παροργισθέντας τι πρός τινας, Dem. 26.17 ; Theophr. u. Sp.
Pass. worüber zürnen, ὅταν ὑμᾶς ἴδῃ παροργισθέντας τι πρός τινας, Dem. 26.17 ; Theophr. u. Sp.
παροργίζω
fut. ιῶ
- to provoke to anger, NTest.:—Pass., Dem.