περιτρίβω
περιτρίβω, rub or wear away all round; battered, experienced
Could not find περιτετριμμένον in Logeion dictionaries.
περιτετριμμένον perfect middle-passive participle masculine accusative singular, perfect middle-passive participle neuter accusative singular, perfect middle-passive participle neuter nominative singular, perfect middle-passive participle neuter vocative singular of περιτρίβω
περι-τρίβω [ῑ],
- rub or wear away all round, -τρίψας ὁ χρόνος [τὸ ἄγαλμα] Philostr. Her. 2.1, cf. Im. 1.23 (Pass.); πτερὰ περιτετριμμένα battered, Arist. HA 627a13; κόγχος ἅλμη . . περιτρῐβείς (aor. 2 Pass.) Lyc. 790: metaph., περιτετριμμένοι ‘old hands’, Arr. Epict. 2.6.5.
- II smear, τί τινι Nonn. D. 6.190, 41.110.
περι·τρίβω, user tout autour, Arstt. H.A. 9, 40, 50 ; Lyc. 790, etc.
περιτρίβω, ringsum abreiben, περιτριβείς Lycophr. 790.