στυππεῖον

στυππεῖον, τό,

• the coarse fibre of flax or hemp, tow, oakum, Hdt. 8.52, X. Cyr. 7.5.23, D. 47.20, Aen.Tact. 33, 35, Plb. 1.45.12, 5.89.2, D.S. 14.51, Plu. Cic. 18, Gal. 16.622, App. Hann. 33, Ill. 11, Luc. Asin. 31. (In Papyri and codd. written also στιππύον, στιππεῖον (qq. v.), στυπεῖον, στυπίον, στυππίον (cf. στυππίον· τὸ λίνον, Hsch.); στυπεῖον is confirmed by IG 2(2).1631.336, στυππεῖον by PCair.Zen. 177.6, 514.7 (iii B.C.), and by στυππειοπλόκος, στυππειουργός (qq.v.); cf. [στυπ]πέον IG 2(2).1629.1150.)