στωμύλλω
στωμύλλω, to be talkative, to chatter, babble
Could not find στωμυλλομένων in Logeion dictionaries.
στωμυλλομένων present middle-passive participle feminine genitive plural, present middle-passive participle masculine genitive plural, present middle-passive participle neuter genitive plural of στωμύλλω
στωμ-ύλλω, (στωμύλος)
- to be talkative, chatter, babble, τριβολεκτράπελα Ar. Nu. 1003; Com. of birds, Id. Ra. 1310.
- II more freq. in Med. στωμύλλομαι, Id. Th. 1073, Ra. 1071: fut. στωμῠλοῦμαι Id. Eq. 1376: aor. ἐστωμῡλάμην Id. Ach. 579, Th. 461 (cj. Dind.): also in good sense, talk, chat, εἰς ἀλλήλους Id. Pax 995.
στωμύλλω (seul. prés.) babiller, Ar. Nub. 1003 ; en parl. d’oiseaux, Ar. Ran. 1310 ||
Moy. (prés. et ao.) m. sign. Ar. Th. 1073, Ran. 1071, etc. ; en b. part, Ar. Pax 995 ||
➳ Fut. moy. 3 sg. στωμυλεῖται, Ar. Eq. 1376 vulg. (corr. στωμύλλεται) ; ao. 1 sg. (avec crase), κἀστωμυλάμην, Ar. Ach. 579.
Étym. στωμύλος.
στωμύλλω, auch als dep. med. στωμύλλομαι, nur im praes., mundfertig oder geschwätzig sein, schwatzen, auch im mildern Sinne, losen, von angenehmer, einnehmender Gesprächigkeit ; στωμύλλων, Ar. Nub. 990 ; ἀλκυόνες, αἳ παρʼ ἀενάοις θαλάσσης κύμασι στωμύλλετε, Ran. 1305 ; u. med., παῦσον δʼ ἡμῶν τὰς ὑπονοίας τὰς περικόμψους, αἷς στωμυλλόμεθʼ εἰς ἀλλήλους, Pax 959 ; Th. 1073, Ran. 1069.
στωμύλλω,
from στωμύλος, as στρογγύλλω from στρογγύλος
- to be talkative, to chatter, babble, Ar.:—so as Dep. στωμύλλομαι, fut. στωμυλοῦμαι, aor1 ἐστωμυλάμην, Ar.