συγγείτων
συγγείτων, bordering, neighbouring
Could not find συγγείτονʼ in Logeion dictionaries.
συγγείτονʼ masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative plural, neuter accusative plural, neuter vocative plural of συγγείτων
συγγείτων, ονος, ὁ, ἡ,
- bordering, neighbouring, γαῖα E. Supp. 386, cf. Epigr. in POxy. 662.43 (Leon.): as Subst., PLond. 5.1708.188.
συγ·γείτων, ονος (ὁ, ἡ) limitrophe, Eur. Suppl. 386.
Étym. σ. γείτων.
συγγείτων, ονος, benachbart, angrenzend, γαῖα, Eur. Suppl. 402.
συγγείτων
συγ-γείτων, ονος, ὁ, ἡ,
- bordering, neighbouring, Eur.