τρυπάω
τρυπάω, to bore, pierce through
Could not find τρυπῶντα in Logeion dictionaries.
τρυπῶντα present active participle neuter accusative plural, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle masculine accusative singular of τρυπάω
τρῡπ-άω,
- bore, pierce through, ὡς ὅτε τις τρυπῷ (opt.) δόρυ νήϊον ἀνὴρ τρυπάνῳ, οἱ δέ τʼ ἔνερθεν ὑποσσείουσιν ἱμάντι (cf. τρυπανία) Od. 9.384, cf. Hp. VC 18, Pl. Cra. 387e; ἐτρύπησεν τῷ ποδὶ τὴν βελόνην (of a very thin man) AP 11.102 (Ammian. or Nicarch.), 308 (Lucill.); with double acc., πόνος με τὸν πόδα τ. is stabbing into, Luc. Ocyp. 169; cf. ἁλία (B):—Pass., τετρυπήσθω τὸ τρῆμα let the hole be bored, Hp. Steril. 222; διʼ ὠτὸς . . τρυπωμένου through well-bored ear, i.e. open to hear, S. Fr. 858 (codd. Plu., but ῥυπωμένου is prob. cj.); τὰ ὦτα τετρυπημένος having oneʼs ears pierced for ear-rings, X. An. 3.1.31; ψῆφος τετρυπημένη the pebble of condemnation which had a hole in it, opp. πλήρης, Aeschin. 1.79, Arist. Ath. 68.2, 69.1; ἐτετρύπητο ἄλλη ἔξοδος Luc. Alex. 16.
- 2 sens. obsc., Theoc. 5.42, APl. 16.243 (Antist.).
τρυπάω-ῶ [ῡ]
1 percer, trouer, acc. Od. 9, 384 ; Hpc. V.C. 911 ; Plat. Crat. 387e ; τρ, τὸν πόδα τῇ βελόνῃ, Anth. 11, 308, percer le pied avec l’aiguille ; avec double acc. : τινά τι τρ. Luc. Oc. 169, percer qqn en qqe partie du corps ; au pass. être percé, Hpc. 680, 19 ; Xén. An. 3, 1, 31 ; τετρυπημένη ψῆφος, Eschn. 11, 34 ; Arstt. fr. 424, etc. vote de condamnation (litt. caillou percé); p. opp. à ψῆφος πλήρης ; au sens obscène, Thcr. Idyl. 5, 42 ; A. Pl. 243 ||
2 enfoncer dans : τρ. τῷ ποδὶ βελόνην, Anth. 11, 102, percer une aiguille avec son pied, en parl. d’une personne très mince.
Étym. p.-ê. R. indo-europ. *truH-p-, cf. τρύω.
τρυπάω, [ῡ], bohren, durchbohren, Od. 9.384 u. Folgende ; nach Thom.Mag. nicht attisch ; findet sich aber Plat. Crat. 327e, 388a, Theag. 124b ; τὸ ὦτα τετρυπημένος, Xen. An. 3.1.31 ; bes. war es der Offizielle Ausdruck bei Verurteilungen durch die Richter, ἡ ψῆφος ἡ τετρυπημένη, im Ggstz von πλήρης, Aesch. 1.79 ; Luc. Bis acc. 35 ; ἐτετρύπητο ἔξοδος, Alex. 16 ; Timon. 18 ; im obszönen Sinne, wie περαίνω, Antist. 2 (Plan. 243).
†τρυπάω
[cf. τρύπανον.]
3 sing. pres. opt. τρυπῷ (app. contr. fr. τρυπάοι).
To perforate with a drill, bore, drill Od. 9.384.
τρυπάω , opt. 3 sing. τρῡπῷ: bore, Od. 9.384†.
τρυπάω
τρῡπάω,
τρύω
- 1to bore, pierce through, Od.:—Pass., τὰ ὦτα τετρυπημένος having oneʼs ears pierced for earrings, Xen.; ψῆφος τετρυπημένη the pebble of condemnation which had a hole in it, Aeschin.
- 2τρ. τῷ ποδὶ τὴν βελόνην to force the point through the foot, Anth.