χειμερινός
χειμερινός, of or in winter, wintry; stormy
Could not find χειμερινὰ in Logeion dictionaries.
χειμερινὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of χειμερινός
χειμερ-ῐνός, ή, όν,
- of or in winter, opp. θερινός, χ. τροπαί Democr. 14, etc.; χ. μῆνες Th. 6.21; πρὸς ἥλιον τὸν χ. Hdt. 1.193, cf. X. Mem. 3.8.9; χ. ἀνατολὴ τοῦ ἡλίου καὶ δυσμαὶ αἱ χ. Hp. Aër. 3, cf. Arist. Mete. 364b3; ὄμβροι Plb. 9.43.5; συσσίτια χ. Pl. Criti. 112b; δεξαμεναί ib. 117b; πυρετός Hp. Acut. (Sp.) 24; νόσοι Gal. 17(1).734; ἀργυρώματα Ath. 6.230d; μάχη D. 18.216; [τινὰ τῶν ζῴων] ἀποβάλλει τὰς χ. τρίχας their winter coat, Arist. Pr. 893a5; χ. ὄνειρος a winter nightʼs dream. Luc. Somn. 17; also τὴν χ. (sc. ὥρην) the winter season, Hdt. 1.202, cf. Thphr. CP 4.8.1, D.S. 1.11; τὰν χ. (sc. ἑξάμηνον) ἄρχειν SIG 2940.3 (Cos); τὰ χ. Pl. Lg. 683c, 915d.
- 2 stormy, χωρίον Th. 2.70; τὸ χ., opp. τὸ εὐδιεινόν, Thphr. Vent. 1.
- 3 χ. σημεῖον sign of a coming storm, Arist. Pr. 941a2, Thphr. Sign. 11.
χειμερινός, ή, όν [ῐ] qui est de l’hiver, qui se fait pendant l’hiver : χ. μῆνες, Thc. 6, 21, mois d’hiver ; ἥλιος χ. Hdt. 1, 193, soleil d’hiver ; χ. ὄμβροι, Pol. 9, 43, 6, pluies d’hiver ; χ. τρίχας ἀποβάλλειν, Arstt. Probl. 10, 21, perdre ses poils pendant l’hiver, en parl. de certains animaux ; χ. ὄνειρος, Luc. Somn. 17, songe d’une nuit d’hiver ; ἡ χειμερινή (s. e. ὥρη), Hdt. 1, 102, la mauvaise saison ; τὸ χειμερινόν, Th. fr. 5, 1 ; ou τὰ χειμερινά, Plat. Leg. 683c, 915d, les brumes d’hiver, le mauvais temps, où règne le mauvais temps, Thc. 2, 70 ; Th. fr. 5, 1 ; 6, 1.
Étym. χεῖμα.
1. winter-, winters:
2. stormachtig.
χειμερινός, = χειμέριος, was zur Winterzeit geschieht ; συσσίτια Plat. Critia. 112b ; τὰ χειμερινά, die Winterzeit, Legg. III.683c ; ὁ μήν, ἐν ᾧ τρέπεται θερινὸς ἥλιος εἰς τὰ χειμερινά XI.915d ; μῆνες χειμερινοί Thuc. 6.21 ; auch χωρίον, 2.70 ; ἥλιος Xen. Mem. 3.8.9 ; Sp., ἀνατολαί Pol. 5.22.3, ὄμβροι 9.43.5, τροπαί 3.72.3 u. öfter, wie περὶ τροπὰς χειμερινάς Luc. deor. concil. 15.
χειμερινός
χειμερῐνός, ή, όν
χεῖμα
- 1of or in winter, of or in winter-time, opp. to θερινός, χ. τροπαί (v. τροπή 1), Hdt., Thuc., etc.; τὴν χ. (sc. ὥρην) during the winter season, Hdt.
- 2wintry, Thuc.; v. χειμέριος.