ἀλλοτριάζω
ἀλλοτριάζω, to be ill-disposed
ἀλλοτριάζω,
- to be ill-disposed, Plb. 15.22.1: c. gen., towards . ., τοῦ βασιλέως ib. 25.34.
1 ser contrario
καταπεπληγμένος πάντας τοὺς ἀλλοτριάζοντας
• c. gen.
ἀ. τοῦ βασιλέως
2 c. ac. de cosa, dud. enajenarse, POxy.2267.8 (IV a.C.).
ἀλλοτριάζω, être hostile, Pol. 15, 22, 1.
Étym. ἀλλότριος.
ἀλλοτριάζω, abgeneigt, feindlich gesinnt sein, Pol. 15.22.1.