Logeion | ἀλλόκοτος

ἀλλό-κοτος, ον,

of unusual nature or form, strange, portentous, Hp. Fract. 1, Ar. V. 71, Crates Com. 43, etc.; ἀ. πρᾶγμα unwelcome, a gainst the grain, Th. 3.49; ἀ. ὄνομα strange, uncouth word, Pl. Tht. 182a: c. gen., ἀλλοκότῳ γνώμᾳ τῶν πάρος with purpose utterly different from . ., S. Ph. 1191; of persons, Pl. Euthd. 306e, etc.: Comp. and Sup. -ώτερος, -ώτατος Pl.Com. 28. Adv. -τως Pherecr. 201, Pl. Ly. 216a (v. l.). (κότος = ὀργή, i.e. temper, Phryn. PS p.23 B.)

I

1 adverso, contrario, opuesto c. gen. ἀλλοκότῳ γνώμᾳ τῶν πάρος con opinión opuesta a la de hace un momento S.Ph.1191, c. dat. τοῖς νόμοις ἀ. Artaxerxes 1

• abs. extraño, ajeno, maligno σάρξ Hp.Mul.1.40, ἄνεμοι D.C.68.24.2, θεοί Sm.1Re.26.19.

2 desfavorable τόποι Pl.Lg.747d

• que contraría, odioso, antipático, horrible νεὼς ... πλεούσης ἐπὶ πρᾶγμα ἀλλόκοτον Th.3.49, ῥήματα χαλεπὰ καὶ ἀ. Pl.Hp.Ma.292c

• esp. de pers. cruel, aborrecible, odioso, monstruoso πατήρ Pl.Prt.346a, cf. Euthd.306e, ἀ. ... καὶ ἄγροικος Plu.Sol.27, Νομαντίνοι ... ἠγριωμένοι τε καὶ ἀλλόκοτοι App.Hisp.95.

II

1 desusado, singular, raro βρώματα en los antojos de mujeres embarazadas, Hp.Mul.1.34, νόσος Ar.V.71, ὄνειρον Crates Com.43, ποιότης ... ἀ. ... ὄνομα «cualidad» (puede parecer) un nombre raro Pl.Tht.182a, πόαις ... ἀλλοκότοις ... χρώμενοι D.C.55.33.1

• subst. τὸ ἀ. lo raro Hp.Fract.1, οὐκ ἀλλόκοτον Pl.Ly.216a.

2 asombroso, portentoso, prodigioso φαντάσματα Hp.Gland.12, cf. Pl.Com.228, φάσματα Plu.Num.15, ἐν ἀ. ἰδέαις Orph.H.71.7, ἐν ἀλλοκότοις ... πράγμασι D.C.71.36.3, cf. Orph.H.86.18, Heph.Astr.2.1.30

• absurdo, increíble ἀλλόκοτους ἐννοίας τοῦ αἰτίου S.E.P.3.13, διάθεσιν ἀ. τε καὶ ἄτακτος Simp.in Ph.626.35

• subst. (τὸ) ἀ. cosa prodigiosa ἀλλόκοτον, ὁ Θέωρος κόραξ γενόμενος Ar.V.47.

III adv. -ως

1 aborreciblemente, odiosamente Pherecr.201, πρὸς τὰς τύχας καὶ τὰ θεῖα πράγματα ἀ. καὶ ἀθέως ἔχοντος Aeschin.Socr.8.55.

2 de manera extraña καὶ περὶ τῶν ἀλλοκότως δοκούντων γίγνεσθαι Plot.4.4.30, ἀ. οἶμαι συνάπτει τούτοις Simp.in Ph.1142.21.

ἀλλό·κοτος, ος, ον :

1 de qualité, de nature ou de forme autre, différent ; avec le gén. ἀ. τῶν πάρος, Soph. Ph. 1191, différent des choses d’auparavant ||

2 extraordinaire, étrange, prodigieux, Hpc. Fract. 750 ; Ar. Vesp. 71 ; Plat. Theæt. 182a ; d’où horrible, Thc. 3, 49.

Étym. ἄ. -κοτος, cf. νεόκοτος, παλίγκοτος.

ἀλλό-κοτος -ον ongewoon, vreemd, bizar: νόσος ἀ. een bizarre ziekte Aristoph. Ve. 71; ποιότης ... ἀλλόκοτον ... ὄνομα hoedanigheid is een vreemdsoortig woord Plat. Tht. 182a; met gen. verschillend van iets: ἀλλόκοτος γνώμα τῶν πάρος een mening die verschilt van de vorige Soph. Ph. 1191; ongunstig weerzinwekkend: νεώς ... πλεούσης ἐπὶ πρᾶγμα ἀλλόκοτον terwijl het schip naar zijn weerzinwekkende taak voer Thuc. 3.49.4; van pers. excentriek, onvriendelijk: ἀ. πατήρ lastige vader Plat. Prot. 346a; ἀλλόκοτος ἐδόκει εἶναι τῷ Κροίσῳ καὶ ἄγροικος Croesus vond hem een excentrieke en onbehouwen man Plut. Sol. 27.6.

ἀλλόκοτος, ον (nach EM. für ἀλλότοκος, anders entstanden, andere von κότος in allgemeiner Bdtg von ἦθος, wie ὀργή, VLL ἐναντίον, ξένον, ἐξηλλαγμένον), anders beschaffen, entgegengesetzt, Soph. Phil. 1176 ἀλλ. γνώμη τῶν πάρος, anders als gewöhnlich, ungewöhnlich ; ὄνομα Plat. Theaet. 182a ; wie insolens, Rep. VI.487d, als milderer Ausdruck für πονηρός ; ῥήματα χαλεπὰ καὶ ἀλλ. Hipp. mai. 292c. Dah. unnatürlich, widerwärtig, πατήρ Prot. 346a ; τόποι ἀλλ. καὶ ἀναίσιοι Legg. V.747d ; πρᾶγμα ἀλλ., ein schreckliches Geschäft, Thuc. 3.49. So Plut. τῆς τιμωρίας τὸ ἀλλ. καὶ βαρύ Cor. 18 ; δαιμόνων φάσματα Num. 8 u. 15, wo noch φοβερά dabei steht ; ἀνὴρ ἀλλ. καὶ ἀγροικός, wunderlicher Mensch, Sol. 27. Häufig bei Sp. Superl. aus Plat. com. B.A. 378.
• Adv. -τως , ungewöhnlich, λέγειν Plat. Lys. 216a.

ἀλλόκοτος

of unusual nature or form, strange, monstrous, Ar., Plat., etc.; ἀλλ. πρᾶγμα an unwelcome business, Thuc.: c. gen., ἀλλοκότῳ γνώμαι τῶν πάρος with purpose utterly different from . ., Soph. adv. -τως, Plat. From ἄλλος, the termin. -κοτος being uncertain.

ἀλλόκοτος

Saved

Recent