Logeion | ἀναρρήγνυμι

ἀναρρήγνῡμι ( ἀναρρηγνύω App. BC 4.115),

break up, μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων Il. 20.63; ἀ. αὔλακας Hdt. 2.14; ἀ. τάφον dig a grave, E. Tr. 1153.
- - 2 break through, break open, τεῖχος ἀναρρήξας Il. 7.461; οἴκων μυχούς E. Hec. 1040; ὑπόνομον Plb. 5.71.9; ἐργαστήρια Plu. Pel. 12:—Pass., νῆες ἀναρραγεῖσαι τὰς παρεξειρεσίας Th. 7.34.
  - 3 tear open a carcase, of lions, Il. 18.582; of hounds, X. Cyn. 7.9; of Ajax, δίχα ἀνερρήγνυ was cleaving them asunder, S. Aj. 236.
- II make to break forth, λόγον Pi. Fr. 180; ἔπη Ar. Eq. 626; νεῖκος Theoc. 22.172; πόλιν make it break out, excite greatly, Plu. Flam. 10, Mar. 35:—Pass., with pf. ἀνέρρωγα, burst forth, break, of sores, Hp. Fract. 11; of floods, Arist. Mete. 368a26; of volcanoes, Id. Mir. 846a9: metaph., of words, ἀνέρρωγεν τὸ φώνημα Pherecr. 10 D.; of persons, ἀναρρήγνυσθαι πρὸς ὀργήν, εἰς ἅπαν τόλμης, Plu. Brut. 18, Cic. 19.
- III intr., break or burst forth, δέδοιχʼ ὅπως μὴ . . ἀναρρήξει κακά S. OT 1075: esp. in pf. part. ἀνερρωγώς, of the mouth of carnivorous animals, with a wide gape, στόμα ἔχειν ἀνερρωγός Arist. HA 502a6, PA 696b34; of the animals themselves, τὰ καρχαρόδοντα πάντα ἀνερρωγότα ib. 662a27, cf. 30.—Pres. ἀναρρήττω, D.S. 17.58.

I act. tr.

1 rajar, abrir una brecha en μή οἱ ὕπερθε γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων Il.20.63, τεῖχος Il.7.461, τοίχους Theoc.22.12, οἴκων ... μυχούς E.Hec.1040, ἐργαστήρια Plu.Pel.12, ναῦς D.C.50.29.3

• arrancar στήλην Theoc.22.208.

2 partir, desgarrar (λεόντε) βοὸς ... βοείην Il.18.582, de perros, X.Cyn.7.9, de Áyax τὰ δὲ ... δίχ' ἀνερρήγνυ S.Ai.236, ταύρου γαστέρα Nonn.D.11.268.

3 c. ac. de resultado abrir, cavar αὔλακας Hdt.2.14, τάφον E.Tr.1153, ὑπόνομον Plb.5.71.9.

4 fig. hacer saltar νεῖκος Theoc.22.172

• de palabras hacer saltar, soltar λόγον Pi.Fr.180, ἔπη Ar.Eq.626

• excitar τὰς πόλεις Plu.Flam.10.

II intr. y v. med.

1 reventar, explotar de volcanes, Arist.Mir.846^a9, de ríos que se desbordan, Arist.Mete.368^a26.

2 abrirse de una cicatriz, Hp.Coac.422, cf. Fract.11, ὅσονπερ ἂν ἐπὶ τὸ πλέον ἀνερρώγῃ τὸ στόμα en la medida en que su boca quede más abierta Arist.PA 662^a30

• en part. de perf. de gran abertura στόματα ἀνερρωγότα Arist.HA 502^a6, cf. PA 662^a27, 696^b34.

3 fig. estallar, explotar δέδοιχ' ὅπως μὴ ... ἀναρρήξει κακά tengo miedo de que ... estallen males S.OT 1075

• de pers. reventar ἀναρρηγνύμενοι πρὸς ὀργήν Plu.Brut.18, εἰς ἅπαν ἀναρραγήσεσθαι τόλμης Plu.Cic.19.

ἀνα·ρρήγνυμι (f. ήξω, ao. ἀνέρρηξα, pf. au sens intr. ἀνέρρωγα)

A tr.

I (ἀνά, en haut)

1 briser à la surface ou en haut, d’où ouvrir : γαῖαν, Il. 20, 63, fendre la terre ; αὔλακας, Hdt. 2, 14 ; τάφον, Eur. Tr. 1153, creuser des sillons, une fosse ||

2 briser de bas en haut, ruiner de fond en comble : τεῖχος, Il. 7, 461, renverser un mur ||

II (ἀνά, à travers)

1 briser en traversant : ναῦς ἀναρρήγνυται, Thc. 7, 34, le navire est ouvert (par l’éperon du navire ennemi) ; d’où déchirer, mettre en pièces, en parl. de lions, de chiens se jetant sur un animal, Il. 18, 582 ; Xén. Cyn. 7, 9 ||

2 faire éclater, d’où au pass. éclater, faire éruption, en parl. d’un volcan, Arstt. Mir. 154 ; d’un mal, Hpc. Fract. 759 ; fig. ἀναρρήγνυσθαι πρὸς ὀργήν, Plut. Brut. 18, éclater en un transport de colère ; fig. à l’act. ἀν. λόγον, Pd. fr. 172, faire éclater ou retentir sa parole ; νεῖκος, Thcr. Idyl. 22, 172, faire éclater une querelle ; πόλεις, Plut. Flam. 10, faire éclater des troubles ou de l’agitation dans les cités ||

B intr.

I éclater : δέδοικα μὴ ἀναρρήξει κακά, Soph. O.R. 1075, je crains que des malheurs n’éclatent ||

II p. anal. s’ouvrir largement, particul. au part. pf. ἀνερρωγώς : στόμα ἀνερρωγός, Arstt. H.A. 2, 7, 1, etc. bouche largement ouverte, en parl. des carnivores ; d’où, en parl. des animaux eux-mêmes, ἀνερρωγώς, qui a une large bouche, Arstt. P.A. 3, 1, 12.

ἀνα-ρρήγνυμι [ῥήγνυμι]
1. met acc., causat.
a. openscheuren, openbreken, opensplijten: ἀ. γαῖαν de aarde openbreken Il. 20.63; pass. met acc. resp.: τρεῖς νῆες διαφθείρονται, ἀναρραγεῖσαι τὰς παρεξειρεσίας drie schepen gingen verloren, doordat hun outriggers in stukken waren gebroken Thuc. 7.34.5; (uit)graven: ἀ. τάφον een graf delven Eur. Tr. 1153; ἀ. αὔλακας voren trekken Hdt. 2.14.2.
b. overdr. doen losbarsten: ἀ. ἔπη woorden doen losbarsten Aristoph. Eq. 626; ἀ. νεῖκος ruzie laten uitbreken Theocr. Id. 22.172; τὰς πόλεις ἀνερρήγνυσαν zij brachten de steden in hevige beroering Plut. Flam. 10.2.
2. intrans. (zelden act., meestal pass.) uitbreken, losbarsten: δέδοιχ’ ὅπως μὴ … ἀναρρήξει κακά ik vrees dat ellende zal losbarsten Soph. OT 1075; van pers.: ἀ. πρὸς ὀργήν losbarsten in woede Plut. Brut. 18.13; εἰς ἅπαν ἀναρραγήσεσθαι τόλμης dat ze zouden losbarsten in totale roekeloosheid Plut. Cic. 19.7.

ἀναρρήγνυμι, (ῥήγνυμι),
1) aufreißen, γαῖαν, bersten machen, Il. 20.63 ; τεῖχος 7.461 ; βοείην βοός, die Haut aufreißen, 18.582 ; αὔλακας, Furchen aufreißen, Her. 2.14 ; ναῦς ἀναρρήγνυται, das Schiff wird angebohrt, leck gemacht, Thuc. 7.34 ; Plut. Pyrrh. 15 ; τάφον, ein Grab machen, Eur. Tr. 1153 ; τοῖς ὀδοῦσι Aesop. 68 ; νεῖκος, Zank anstiften, Theocr. 22.172 ; λόγον, in Worte ausbrechen, Pind. frg. 172 ; komisch, ἔπη, herausplatzen, Ar. Eq. 624 ; übh. zerreißen, Xen. Cyn. 7.9 ; φλέβα Plut. Artax. 11 ; λόφους, zertrümmern, Mar. 23 ; τὰ ἐργαστήρια, δεσμωτήρια, sprengen, Pelop. 12, Cleom. 37 ; vgl. Eur. Hec. 1040. Pass., bersten, platzen, vom Kriege, ausbrechen, Plut. Mar. 32.
2) intr., hervorbrechen, entstehen κακὰ ἔκ τινος Soph. O.R. 1075 ; pass., ἐς ἅπαν τόλμης ἀναρραγήσεσθαι, jedes Wagnis unternehmen, Plut. Cic. 19 ; auch geradezu : angreifen.

†ἀναρρήγνυμι

[ἀνα- 6.]

3 sing. aor. opt. ἀναρρήξειε Il. 20.63.

Pple. ἀναρρήξας Il. 7.461.

Nom. dual masc. -αντε Il. 18.582.

- 1
  To split, cause to open: γαῖαν Il. 20.63.
  
  To tear open, rend: βοείην Il. 18.582.
- 2
  To tear down, demolish Il. 7.461.

ἀναρρήγνυμι

1make to break out, burst out with fig. μὴ πρὸς ἅπαντας ἀναρρῆξαι τὸν ἀχρεῖον λόγον fr. 180. 1. frag. ]ἀνέρρηξαν[ Δ. 4. 31.

ἀναρρήγνυμι (ϝρήγνῡμι), only aor. ἀνέρρηξα: rend or burst open, Il. 18.582, Il. 20.63; of demolishing a wall, Il. 7.461.

ἀναρρήγνυμι

- Ito break up the ground, Il., Hdt.
- - 2to break through a wall, Il., Eur.:—Pass., ἡ ναῦς ἀναρρήγνυται τὴν παρεξειρεσίαν the ship has its bow broken through, Thuc.
  - 3to tear open a carcase, of lions, Il.; of Ajax, δίχα ἀνερρήγνυ was cleaving them asunder, Soph.
- IIto make to break forth, utter, like Lat. rumpere voces, Ar., Theocr.; ἀν. πόλιν to make it break out, excite greatly, Plut.:—Pass. to burst forth; metaph. of persons, ἀναρρήγνυσθαι πρὸς ὀργήν Theocr.
- IIIintr. to break forth, Soph.

Menu

Word wheel

ἀναρρήγνυμι

Saved

Recent