γῆ
γῆ, γῆ, γῆς, ἡ, earth, land
- Αearth (including land and sea, Sapph. Supp. 5.2) opp. heaven, or land opp. sea, Γῆ τε καὶ Ἠέλιος καὶ Ἐρινύες Il. 19.259, cf. 3.104; τίς γῆ; Od. 13.233; γῆς περίοδοι Hdt. 4.36, Arist. Mete. 362b12, title of work by Hecat.: personified, Il. l.c., A. Th. 69, Pers. 629, etc.; κατὰ γῆν on land, by land, opp. ναυσί, Th. 1.18; opp. ἐκ θαλάσσης, Id. 2.81; κατὰ γῆν στέλλεσθαι X. An. 5.6.5, etc.; ἐπὶ γῆς on earth, opp. νέρθε, S. OT 416; κατὰ γῆς below the earth, A. Ch. 377, 475, etc.; κάτω γῆς S. OT 968; ὑπὸ γῆς Id. Fr. 572; γᾶς ὑπένερθε Pi. Fr. 292: gen. with local Adverbs, ἵνα γῆς E. Andr. 168; ποῦ, ποῖ, ὅποι γ., S. OT 108, Ph. 1211, El. 922; ὅπου γ. Ar. Av. 9.
- 2 earth, as an element, Xenoph. 27, Anaxag. 4, Pl. Prt. 320d, Lg. 889b, Arist. Metaph. 989a5, Cael. 306a18, etc.
- b γῆν καὶ ὕδωρ αἰτεῖν, as tokens of submission, Hdt. 5.18, Lycurg. 71; γῆν καὶ ὕδωρ διδόναι Hdt. 5.18, al.
- II land, country, καὶ γῆν καὶ πόλιν A. Eu. 993; γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνεσθαι, διώκειν, from land to land, Id. Pr. 682, Ar. Ach. 235; ἡ ἁγία γῆ LXX Wi. 12.3; oneʼs native land, Tyrt. 12.33, Thgn. 1213, A. Supp. 890 (lyr.), S. OC 441, E. Ph. 1090; freq. omitted with art., ἐκ τῆς ἐμαυτοῦ (sc. γῆς) δραπέτας Id. Heracl. 140, etc.
- 2 freq. in Trag., city, αὐτός τε καὶ γῆ δορὶ πεσοῦσʼ Ἑλληνικῷ Id. Tr. 868.
- III the earth or ground as tilled, ἄροτον γῆς S. OT 270; γᾶ φθίνουσα ib. 665, etc.; τὴν γῆν ἐργάζεσθαι, θεραπεύειν, till the ground, Pl. R. 420e, X. Oec. 5.12; τὰ ἐκ τῆς γῆς φυόμενα Id. Mem. 4.3.10.
- 2 estate, farm, γῆν πρίασθαι Lys. 32.23; ἐπὶ γῇ δανείζειν lend on mortgage, D. 36.6.
- IV of particular kinds of earth or minerals, e.g. fullerʼs earth. Thphr. Char. 10.14, cf. Gal. 12.168; Κιμωλία γ. Ar. Ra. 712, cf. Hp. Mul. 2.189.
I como lugar donde se nace o habita, con características propias
1 tierra, país, región
τίς γ., τίς δῆμος;
pregunta Odiseo al llegar a Ítacaτὸν δ' ἐς γᾶς βαλών
γέας πλείστας εἶδον
ἀν' Ἑλλάδα γῆν
καὶ γῆν καὶ πόλιν
γῆν πρὸ γῆς
de país en paísγῆ μελάμφυλλος
ἐπὶ γῆν ἄλλην ἀπ' ἄλλης
de un país a otroὑπογραπτέον δὲ καὶ τὰς περιεχούσας αὐτὴν γᾶς
ἄλλα γὰρ ἀλλοῖαι πάντα φέρουσι γέαι
ὅσα ἐποίησαν βασιλεῖς Ἀσσυρίων πάσαις ταῖς γαῖς
2 país natal, patria
ἐκ γῆς φεύγομεν
estoy desterrado de mi patriaΚρέοντος παῖς ὁ γῆς ὑπερθανών
αὐτός τε καὶ γ. δορὶ πεσοῦσ' Ἑλληνικῷ
• en un plano ideal, Pl.Phd.109b,
ἡ ἁγία γ.
Tierra Santa, e.e. Palestinaἄλλη γ.
en alusión a la tierra prometida
II como superficie que se trabaja
1 tierra cultivable
γῆς καρπός
ὁμοίη τῇ ἀρίστῃ γέων Δήμητρος καρπὸν ἐκφέρειν
ἡ γ. θεὸς οὖσα
ἐργάζεσθαι ... τὴν γῆν
τὰ ἐκ τῆς γῆς φυόμενα
τὴν γῆν καταργεῖ
(la higuera estéril) esteriliza la tierra
• según el régimen de propiedad, de la tierra perteneciente a un templo SIG 46.3 (Halicarnaso V a.C.),
ἐπίμορτος γ.
tierra en régimen de aparceríaἐνίους μισθουμέν[ου]ς γᾶς
δημόσιαι γέαι
tierras estatales
• para Egipto v.
2 finca, terreno, tierra de labranza
γῆν πριάμενος
ἐπὶ γῇ ... δεδανεικῶς ἦν
había prestado con la garantía de tierra
III esp. en divisiones administrativas de Egipto
1 ref. a tierras estatales, reales o imperiales:
a) βασιλικὴ γῆ en ptol. tierra real administrada por la corona directamente PHib.52.3, PLille 8.4 (III a.C.), tb. en época rom. POxy.279.11, PTeb.302.7 (I d.C.);
b) δημοσία γῆ tierra pública, estatal, PAmh.99a.10, PTeb.336.12 (II d.C.);
c) γῆ οὐσιακή tierra imperial procedente de grandes haciendas confiscadas por el estado BGU 560.21 (II d.C.), PAmh.96.4 (III d.C.);
d) γῆ ἐν ἀφέσει tierra cedida por el estado en arriendo o usufructo, PTeb.5.37 (II a.C.),
βασιλικὴ καὶ ἐν ἀφέσει γῆ
2 op. las tierras estatales:
a) γῆ ἰδιωτική tierra de usufructo o propiedad privada, PThmouis 1.135.5 (II d.C.), PRyl.87.7 (III d.C.);
b) en ptol. γῆ ἐν δωρεᾷ tierra en donación u obsequio a altos funcionarios o personajes importantes BGU 1010.13 (III a.C.);
c) ἰδιόκτητος γῆ tierra cultivable en propiedad o usufructo privado de particulares, Wilcken Chr.225.11 (III d.C.);
d) κληρουχικὴ γῆ tierra asignada vitaliciamente gener. a miembros del ejército PTeb.60.18 (II a.C.);
e) γῆ κατοικική tierra asignada a militares de ascendencia griega PAmh.96.3 (III d.C.).
3 tierras de dominio sacerdotal, incluidas en ocasiones en el apartado anterior:
a) ἱερὰ γῆ tierra cedida en usufructo a los templos, PTeb.5.37, 60.8 (ambos II a.C.);
b) γῆ ἀνιερωμένη tierra consagrada, e.e., tierra libre de tasas o impuestos dada de regalo a los dioses y administrada por los sacerdotes PWürzb.8.10 (II d.C.);
c) en época rom. γῆ ἱερευτική tierra cedida en arriendo a los sacerdotes sometida a impuestos
γῆ βασιλικὴ ἱερευτική
IV como cuerpo en el espacio
1 tierra incluyendo el mar y la tierra firme
φράσειν ... πότερον ἡ γ. πλατεῖά ἐστιν ἢ στρογγύλη
Περίοδοι γῆς
Mapa de la tierra tít. de obras de los precursores de los geógrafos
• op. al cielo, E.Med.57, Epicur.Ep.[3] 88, Eu.Matt.5.18
• op. al Olimpo
ἔλιπον γᾶν, βαίνω δ' ἐς Ὄλυμπον
2 tierra como uno de los cuatro elementos
ἐκ γαίης γὰρ πάντα καὶ εἰς γῆν πάντα τελευτᾷ
• como símbolo de sumisión
αἴτεον ... γῆν τε καὶ ὕδωρ
• como materia de la que está hecho el hombre
ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήμφθης
ἄνθρωπος γὰρ γ. ἐστιν πάσχουσα
3 tierra como superficie del planeta op. ‘mar’
ἐπ[ὶ] γᾶν μέλαι[ν]αν
καὶ θάλασσα νῦν ἐστι πρότερον οὖσα γῆ
αἱ κυματωδέστεραι γαῖ στερραὶ γίνονται
ἕδρανα γῆς
ἀρχὰς γῆς ἁπάσης
Γᾶ καὶ Θάλασσα
Tierra y Mar tít. de una comedia de Epicarmoἔγρυπεν ἡ γ.
en un terremoto
• c. diferentes prep.
κατὰ γῆν
por tierraπρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς
• op. ‘los infiernos’
αὐτοῦ νέρθε κἀπὶ γῆς ἄνω
κατὰ γῆς
bajo tierra e.d. en los infiernosκάτω γῆς
ὑπὸ γῆς
γᾶς ὑπένερθε
4 como mundo habitado tierra, universo, mundo
τὸν πλείονα τῆς γῆς τόπον πληροῦσθαι
• gener., c. adv. de lugar
ποῦ γῆς;
¿en qué parte del mundo?ποῖ γᾶς;
ἵν' εἶ γῆς
en qué lugar de la tierra estásε]ἰς ἅπασαν τὴν γῆ[ν
5 como núcleo de otros cuerpos celestes
γ. ὁμίχλῃ περιεχομένη (σελήνη)
(la luna es) tierra rodeada de bruma
V ref. a diferentes clases de tierras minerales
περὶ τῶν διαφορῶν τῆς συνήθως ὀνομαζομένης γῆς
•
Κιμωλία γ.
tierra de Cimolia utilizada para la limpieza
•
σμηκτρὶς γ.
un tipo de tierra utilizada en una fórmula contra la caída del cabello
• tierra para dar apresto (a las telas) Thphr.Char.10.14
• arcilla
λευκὴ γ.
γ. κεραμική
arcilla de alfarero
• mantillo, CPR 1.175.19 (II d.C.)
• γ. Σαμία tierra de Samos utilizada para expulsar el flegma, Gal.12.178, Dsc.5.153, PLeid.X.12, 18, An.Athen.2.387.25
• (γ.) Χῖα tierra de Quíos c. propiedades semejantes a la tierra de Samos, Dsc.5.155, PHolm.1, PLeid.X.5, 26
• γ. Λημνία tierra de Lemnos usada en medicina para lavatorios, Gal.12.178
• γ. Αἰθιοπική tierra etíope en receta para disolver coágulos en los ojos, Gal.12.797.
VI personif. la diosa Tierra como madre de dioses y hombres
μᾶ Γᾶ, μᾶ Γᾶ
madre tierra, madre tierraθεῶν τε τὰν ὑπερτάταν, Γᾶν
ὀρεστέρα παμβῶτι Γᾶ
οἴσετε ἄρν' ... Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ
Γῆ τε καὶ Ἑρμῆ
ὦ Ζεῦ τε καὶ Γῆ καὶ πολισσοῦχοι θεοί
• nacida en segundo lugar después de Caos, tuvo numerosa descendencia, ella sola o c. otros dioses, Hes.Th.106, Titanomach.3, Th.Cycl.1, Sol.24.5, Simon.159D., S.OC 40, E.Io 989, Ar.Nu.364, Isoc.12.126, Pl.Ti.40e, Men.Dysc.908, Orph.Fr.318, Call.Epigr.46.2, Apollod.1.1.1, 3.8.1
• recibía culto entre los escitas, Hdt.4.59, entre los persas, X.Cyr.3.3.22, 8.3.24, entre los fenicios, Herenn.Phil.Hist.2.15
• templos y altares en el Ática, Th.2.15, Plu.Sull.9, Paus.1.22.3, 31.4, en Esparta, Paus.3.11.9, 12.8, en Tegea, Paus.8.48.8, en Delfos, Plu.2.402c, en Roma, Plu.Brut.19, D.H.8.79
• oráculos en Delfos, Paus.10.5.5, 6, Ael.VH 3.1, en Olimpia, Paus.5.14.10, en Acaya, Paus.7.25.13.
1. aarde, wereld:
2. aardoppervlak:
3. land,
4. aarde (als materiaal en als element):
1) die Erde, wie bei uns,
a) der Erdkörper ; καὶ ἥλιος καὶ ἄστρα Plat. Legg. X.886a ; πότερον πλατεῖά ἐστιν ἢ στρογγύλη Phaed. 97d, u. sonst ; sprichw. οὔτε γῆς οὔτε οὐρανοῦ ἅπτεσθαι, von Orakeln, von denen gar nichts eintrifft, Luc. Alex. 54 ; γῇ τε κοὐρανῷ λέγειν Eur. Med. 56.
b) Erde im Ggstz des Meeres, κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν, zu Wasser u. zu Lande, κατὰ γῆς στέλλεσθαι, zu Lande reisen, u. ähnl. überall ; γῆν καὶ ὕδωρ αἰτεῖν, διδόναι, als Zeichen der Unterwürfigkeit, Her. 5.17 u. öfter ; Ggstz der Unterwelt, Tragg.; εἰ ὁ θανὼν γᾶ τε καὶ οὐδὲν ὢν κείσεται Soph. El. 237.
2) Teil der Erde, Land, überall, γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνεσθαι, διώκειν, Land für Land, aus einem Lande ins andere fliehen, Aesch. Prom. 685 ; Ar. Ach. 223 ; vgl. Luc. Alex. 46 ; Cic. Att. 14.10. Bei den Tragg. öfter vom Gebiete einer Stadt, u. scheinbar von der Stadt selbst.
3) Erdboden, Land, u. dah. Feld, Acker, Plat. u. sonst überall, γῆν ἐργάζεσθαι, das Land bestellen, Rep. IV.420e. – Den dual. hat Aesch. Pers. 722 ; den plur. erst Strab., 2.5.26 τὰς γᾶς, u. Sp., s. Schäfer Melet. p. 15.
γῆς, ἡ
[cf. γαῖα.]
- 1
The earth = γαῖα 1: ὄφρʼ ἂν ἵκηται γῆν Il. 15.24, φυσίζοος Il. 21.63.
Personified Il. 3.104, Il. 19.259.
- 2
The earth as distinguished from the sea, the land = γαῖα 2..b: ἢ ἁλὸς ἢ ἐπὶ γῆς Od. 12.27. Cf. Od. 21.233.
- 3
A particular land or country = γαῖα 4: τίς γῆ; Od. 13.233.
One’s native land: ἁμῆς γῆς Od. 11.167, 482.
- 4
The surface of the earth, the ground = γαῖα 5: νέρθεν γῆς Od. 11.302, ἦ πρὸς γῆν ἐλάσειε κάρη Od. 17.237.
- 1
Strong 1093
1. the earth, world: Lk 21:35, Ac 1:8, He 11:13, Re 3:10, al.; opp. to οὐρανός, Mt 5:18, 11:25, Mk 13:27, al.
2. land;
(a) opp. to sea or water: Mk 4:1, Lk 5:3, Jo 6:21, al.;
(b) as subject to cultivation: Mt 13:5, Mk 4:8, Lk 13:7, He 6:7, al.;
(c) the ground: Mt 10:29, Mk 8:6, Lk 24:5, Jo 8:6, al.;
(d) a region, country: Lk 4:25, Ro 9:28, Ja 5:17; γῆ Ἰσραήλ, Mt 2:20, 21; Χαλδαίων, Ac 7:4; ἡ Ἰουδαία γῆ, Jo 3:22; c. gen. pers., Ac 7:3.
a
λαβὼν φύλλα δάφνης ἐγκαρδίου κηʹ καὶ γῆς παρθενικῆς καὶ ἀρτεμισίας σπέρματος
toma veintiocho hojas de laurel medular, tierra virgen y semilla de artemisa
ἐπιθύω[ν] λίβανον ἐπὶ βωμοῦ καὶ γῆν ἀπ[ὸ] σιτοφόρου χωρίου
quema en un altar incienso y tierra de una región rica en cereales
σκεύαζε λύχνον ἀμίλτωτον, καὶ κείσθω ἐπὶ λυχνίας πεπλασμένης ἐκ παρθένου γῆς
prepara una lámpara no pintada de rojo, que esté sobre un portalámparas modelado con tierra virgen
b
ἐὰν δὲ κατορυκτικὸν ποιῇς (τὸ πλάτυμμα), ἢ <εἰς> ποταμὸν ἢ γῆν ἢ θάλασσαν ... γράφε τὸν λόγον τὸν Ὀρφαϊκόν
si quieres ocultar la lámina, en un río, en tierra o en el mar, graba la fórmula órfica
κατατίθημι ὑμῖν εἰς τὴν γῆν τῶν κυνῶν
deposito
c
ὅταν ὁρκ[ίζῃ]ς τὴν γαῖαν λέγων τὸν ἕβδομον [λόγο]ν [εἰς τὴν] γῆν
cada vez que conjures a la tierra diciendo la séptima fórmula a la tierra
εἰς τὴν γῆν, ἐπικύπτων παραπτόμενος τῶν ἄκρων ποδῶν, λέγε
hacia la tierra, inclinándote y tocando las puntas de los pies, di
βλέπων ἐς τὴν γῆν λέγε
mirando a tierra di
d
ὅτι ἐγώ εἰμι ἄνθρωπος, θεοῦ τοῦ ἐν οὐρανῷ πλάσμα κάλλιστον, γενόμενον ἐκ πνεύματος καὶ δρόσου καὶ γῆς
porque yo soy un hombre, la más bella creación del dios que está en el cielo, hecho de espíritu, rocío y tierra
e
ἀφόδευμα κορκοδείλου· Αἰθιοπικὴν [γ]ῆν
excremento de cocodrilo es tierra de Etiopía
- Iearth opp. to heaven, or land opp. to sea, Hom., etc.; κατὰ γῆν on land, by land, Thuc.; κατὰ γῆς Xen.:— ἐπὶ γῆς on earth, Soph.; κατὰ γῆς below the earth, Trag.:—the gen. with local adverbs, ἵνα γῆς, ποῦ γῆς, ubi terrarum, where in (in what quarter of) the world, where on earth, Soph., etc.
- 2earth, as an element, opp. to air, water, fire, Plat.
- IIa land, country, Aesch., etc.; γῆν πρὸ γῆς from land to land, Aesch.
- IIIthe earth or ground as tilled, Soph., Plat.
- IVa lump of earth, in the phrase γῆν καὶ ὕδωρ αἰτεῖν, γῆν καὶ ὕδωρ διδόναι, in token of submission, Hdt.
-
…χρόνος ἦλθεν εἱμαρμένος γενέσεως, τυποῦσιν αὐτὰ θεοὶ γῆς ἔνδον ἐκ γῆς καὶ πυρὸς μείξαντες καὶ τῶν ὅσα πυρὶ καὶ γῇ κεράννυται. ἐπειδὴ δʼ ἄγειν αὐτὰ πρὸς φῶς ἔμελλον, προσέταξαν Προμηθεῖ καὶ Ἐπιμηθεῖ κοσμῆσαί τε καὶ νεῖμαι δυνάμεις ἑκάστοις…
Plato, Protagoras
-
…, ἐνδεεῖς ὄντες τῶν ἐπιτηδείων, οἱ μὲν ἐν πολεμίᾳ τῇ πατρίδι τοὺς παῖδας καταλιπόντες, οἱ δʼ ἐν ξένῃ γῇ, πολλῶν ἐναντιουμένων ἤλθετε εἰς τὸν Πειραιᾶ. πολλῶν δὲ καὶ μεγάλων κινδύνων ὑπαρξάντων ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι τοὺς μὲν ἠλευθερώσατε…
Lysias, Speeches
-
…οἱ διαβάλλοντες ; ὥσπερ οὖν κατηγόρων τὴν ἀντωμοσίαν δεῖ ἀναγνῶναι αὐτῶν · Σωκράτης ἀδικεῖ καὶ περιεργάζεται ζητῶν τά τε ὑπὸ γῆς καὶ οὐράνια καὶ τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιῶν καὶ ἄλλους ταὐτὰ ταῦτα διδάσκων. τοιαύτη τίς ἐστιν · ταῦτα γὰρ…
Plato, Apology
-
…ἄνθρωποι ; μὰ Δίʼ, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐπεὶ τὸν μὲν ἥλιον λίθον φησὶν εἶναι, τὴν δὲ σελήνην γῆν. Ἀναξαγόρου οἴει κατηγορεῖν, ὦ φίλε Μέλητε ; καὶ οὕτω καταφρονεῖς τῶνδε καὶ οἴει αὐτοὺς ἀπείρους γραμμάτων εἶναι ὥστε…
Plato, Apology
-
…ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς ὡς ἂν δύνωμαι διʼ ἐλαχίστων διδάξαι. οὑμὸς πατὴρ Κέφαλος ἐπείσθη μὲν ὑπὸ Περικλέους εἰς ταύτην τὴν γῆν ἀφικέσθαι, ἔτη δὲ τριάκοντα ᾤκησε, καὶ οὐδενὶ πώποτε οὔτε ἡμεῖς οὔτε ἐκεῖνος δίκην οὔτε ἐδικασάμεθα οὔτε ἐφύγομεν ,…
Lysias, Speeches
-
…πυθόμενοι μὲν τὴν γεγενημένην Λακεδαιμονίοις συμφοράν, ἀποροῦντες δὲ τοῖς περιεστηκόσι πράγμασιν, εἰδότες δʼ ὅτι, εἰ μὲν κατὰ γῆν τοῖς βαρβάροις ἀπαντήσονται, ἐπιπλεύσαντες χιλίαις ναυσὶν ἐρήμην τὴν πόλιν λήψονται, εἰ δὲ εἰς τὰς τριήρεις ἐμβήσονται, ὑπὸ…
Lysias, Speeches
-
…περὶ αὐτῶν εἰρῆσθαι, πολλὰ δὲ καὶ ἐκείνοις παραλελεῖφθαι, ἱκανὰ δὲ καὶ τοῖς ἐπιγιγνομένοις ἐξεῖναι εἰπεῖν · οὔτε γὰρ γῆς ἄπειροι οὔτε θαλάττης οὐδεμιᾶς, πανταχῇ δὲ καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις οἱ τὰ αὑτῶν πενθοῦντες κακὰ τὰς τούτων ἀρετὰς ὑμνοῦσι…
Lysias, Speeches
-
…πεφυκότα καὶ τὰ θεῖα πράγματα καὶ τὰς ἀνθρωπίνας διανοίας ὁδὸν μὲν διὰ τῆς θαλάττης ἐποιήσατο, πλοῦν δὲ διὰ τῆς γῆς ἠνάγκασε γενέσθαι, ζεύξας μὲν τὸν Ἑλλήσποντον, διορύξας δὲ τὸν Ἄθω, ὑφισταμένου οὐδενός, ἀλλὰ τῶν μὲν ἀκόντων…
Lysias, Speeches
-
…κατηγόρουν ἐμοῦ μᾶλλον οὐδὲν ἀληθές, ὡς ἔστιν τις Σωκράτης σοφὸς ἀνήρ, τά τε μετέωρα φροντιστὴς καὶ τὰ ὑπὸ γῆς πάντα ἀνεζητηκὼς καὶ τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιῶν. οὗτοι, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ; οἱ ; ταύτην τὴν…
Plato, Apology
-
…δὲ μὴ δοκῶσιν ἀπορεῖν, τὰ κατὰ πάντων τῶν φιλοσοφούντων πρόχειρα ταῦτα λέγουσιν, ὅτι τὰ μετέωρα καὶ τὰ ὑπὸ γῆς καὶ θεοὺς μὴ νομίζειν καὶ τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιεῖν. τὰ γὰρ ἀληθῆ οἴομαι οὐκ ἂν ἐθέλοιεν λέγειν ,…
Plato, Apology