About Report a problem

Menu

ἀπαρνέομαι

ἀπαρνέομαι, to deny utterly, deny

Could not find ἀπαρνήσῃ in Logeion dictionaries.

ἀπαρνήσῃ aorist middle subjunctive 2nd singular, future middle indicative 2nd singular of ἀπαρνέομαι

See ἀπαρνήσῃ in Morpho

ἀπαρν-έομαι, fut. -ήσομαι Pl. Grg. 461c: aor. ἀπηρνησάμην Call. Cer. 75, 107, A.R. 3.1133 (v.l.), Ev.Matt. 16.24, al., but in Trag. and Att., -ηρνήθην S. Tr. 480, E. Hipp. 1266, Th. 6.56, etc.:—
  • deny utterly, Hdt. 6.69; κλέψαντες ἀπαρνεῖσθαι Antipho 2.3.4; μή . . ἀπαρνηθεὶς γένῃ Pl. Sph. 217c; ἀπαρνηθῆναί τι to refuse, reject it, Th. l.c., etc.; ἀ. μή c. inf., τὸν . . ἀπαρνηθέντα μὴ χρᾶναι E. l.c.; οὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή (sc. δρᾶσαι) S. Ant. 443, Aj. 96; τίνα οἴει ἀπαρνήσεσθαι μὴ οὐ . .; Pl. Grg. 461c; οἷός ἐστι μὴ ἂν ἀ. χαρίσασθαι Id. Phdr. 256a.
      • 2 in Logic, opp. κατηγορεῖν, deny, Arist. APr. 41a9:—Pass., ib. 63b37.
      • 3 ἀ. ἑαυτόν deny oneself, Ev.Matt. 16.24, al.
    • II Pass., fut. ἀπαρνηθήσεται it shall be denied or refused, S. Ph. 527, cf. Ev.Luc. 12.9, dub. in LXX Is. 31.7: aor. ὥνθρωπος ἓν μὲν οἶδεν, ἓν δʼ ἀπηρνήθη was refused, Herod. 4.74.

Saved

Recent