ἄφρων
ἄφρων, ἄφρων, ἄφρον, senseless, foolish
Could not find ἀφρονέστατον in Logeion dictionaries.
ἀφρονέστατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of ἄφρων
- senseless, of statues, X. Mem. 1.4.4:— and so, crazed, frantic, ἄφρονα κούρην Il. 5.875, cf. 761, A. Eu. 377 (lyr.); silly, foolish, Il. 3.220, Hes. Op. [210], S. El. 941, etc.; φρένας ἄ. Il. 4.104; τὸ ἄ., = ἀφροσύνη, Th. 5.105, X. Mem. 1.2.55; τῶ φρονίμῳ τῆς γνώμης παύοντες τὸ ἄ. <τῆς ῥώμης> Gorg. Fr. 6; ἐξ ἄφρονος σώφρων γεγένηται X. Cyr. 3.1.17: Comp. -έστερος Pl. Cra. 392c: Sup. -έστατος X. Mem. 2.1.5. Adv. -νως senselessly, S. Aj. 766, X. HG 5.1.19; opp. νοῦν ἐχόντως, Isoc. 5.7: Comp. -εστέρως Pl. La. 193c; -έστερον Jul. Or. 7.224d.
- 2 ἄφρων, = κώνειον, Ps.-Dsc. 4.78.
I adj.
1 de pers. insensato, sin juicio, tonto, estúpido
τῷ (Pándaro) δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθεν
ἄνθρωπος
ἀνήρ
μηδ' ἄ. γένῃ
ἐγκέφαλος
ἄδικοι καὶ ὑβρισταὶ καὶ ἀφρονέστατοι
τοῖς ἀφρονεστάτοις τῶν θηρίων
• esp. de estatuas sin seso
εἴδωλα ἄφρονά τε καὶ ἀκίνητα
2 c. idea de violencia, de pers. insensato, loco, frenético
κούρη
ἄ. δ' ὅς κ' ἐθέλῃ πρὸς κρείσσονας ἀντιφερίζειν
ἄφρονα Ῥοῖκον ἔολπα
• de pasiones o situaciones anímicas no dominadas por la razón insensato, irracional, loco
οὐκ οἶδεν τόδ' ὑπ' ἄφρονι λύμᾳ
βουλεύματα
λόγος
προθυμία
θάρρος y φόβος
λύσσα
II subst.
1 τὸ ἄφρον sinrazón, insensatez
τῷ φρονίμῳ τῆς γνώμης παύοντες τὸ ἄφρον τῆς ῥώμης
οὐ ζηλοῦμεν τὸ ἄφρον
τὸ ἄφρον ἄτιμόν ἐστι
ἐξ ἄφρονος σώφρων γεγένηται
τὸ ἄφρον τῆς διανοίας
2 ὁ ἄ. tb. sin art. insensato, necio
σοφὸς ... πεδ' ἀφρόνων
στόμα δ' ἀφρόνων ἀναγγελεῖ κακά
παιδευτὴς ἀφρόνων
τῶν ἀφρόνων φρόνιμοι
3 bot.
τὸ ἄφρον
III adv.
1 -ως insensatamente, sin sentido
ἠμείψατο
ἀ. ἔπλει
2 -εστέρως del modo más insensato
ἀ. ... οἱ τοιοῦτοι κινδυνεύουσιν
• -έστερον en una correlación
οὐκ ἀφρόνως μὲν ... ἀνελθόντες δὲ ... ἀ. ἐχρήσασθε
1. onverstandig, dwaas.
2. zonder verstand, zonder denkvermogen:
-ονος
[ἀ-1 + φρήν.]
Senseless, foolish Il. 4.104, Il. 5.875, Il. 11.389, Il. 16.842, Il. 24.157 = 186: Od. 6.187, Od. 8.209, Od. 17.586, Od. 20.227, Od. 21.102, 105, Od. 23.12.
Absol. Il. 3.220, Il. 5.761.
- 1foolish m. pl. pro subs. πολλοῖς σοφὸς δοκεῖ πεδʼ ἀφρόνων βίον κορυσσέμεν ὀρθοβούλοισι μαχαναῖς P. 8.74
Strong 878
without reason, senseless, foolish, expressing "want of mental sanity and sobriety, a reckless and inconsiderate habit of mind" (Hort; cf. MM, s.v.): Lk 11:40 12:20, Ro 2:20, I Co 15:36, II Co 11:16 12:6, 11, I Pe 2:15; opp. to φρόνιμος, II Co 11:19; to συνιέντες, Eph 2:17.†
- without sense, of statues, Xen.:— crazed, frantic, or silly, foolish, Hom., Attic: τὸ ἄφρον ἀφροσύνη, Thuc. adv. ἀφρόνως, senselessly, Soph.
-
…καὶ ἀγαθὰ τὰ μέγιστα, καὶ καλῶς ἂν εἶχεν. νῦν δὲ οὐδέτερα οἷοί τε · οὔτε γὰρ φρόνιμον οὔτε ἄφρονα δυνατοὶ ποιῆσαι, ποιοῦσι δὲ τοῦτο ὅτι ἂν τύχωσι. ταῦτα μὲν δὴ οὕτως ἐχέτω · τάδε δέ, ὦ…
Plato, Crito
-
…μὴ ὀρθῶς πράττοντες ἀφρόνως πράττουσιν καὶ οὐ σωφρονοῦσιν οὕτω πράττοντες ; συνδοκεῖ μοι, ἔφη. τοὐναντίον ἄρα ἐστὶν τὸ ἀφρόνως πράττειν τῷ σωφρόνως ; ἔφη. οὐκοῦν τὰ μὲν ἀφρόνως πραττόμενα ἀφροσύνῃ πράττεται, τὰ δὲ σωφρόνως σωφροσύνῃ ; ὡμολόγει…
Plato, Protagoras
-
…τὸν μὲν μουσικὸν δήπου φρόνιμον, τὸν δὲ ἄμουσον ἄφρονα. οὐκοῦν καὶ ἅπερ φρόνιμον, ἀγαθόν, ἃ δὲ ἄφρονα, κακόν ; ναί. τί δὲ ἰατρικόν ; οὐχ οὕτως ; οὕτως. δοκεῖ ἂν οὖν τίς σοι ,…
Plato, Republic
-
…; συνδοκεῖ μοι, ἔφη. τοὐναντίον ἄρα ἐστὶν τὸ ἀφρόνως πράττειν τῷ σωφρόνως ; ἔφη. οὐκοῦν τὰ μὲν ἀφρόνως πραττόμενα ἀφροσύνῃ πράττεται, τὰ δὲ σωφρόνως σωφροσύνῃ ; ὡμολόγει. οὐκοῦν εἴ τι ἰσχύϊ πράττεται, ἰσχυρῶς πράττεται ,…
Plato, Protagoras
-
…εἶεν, ὦ Θρασύμαχε · μουσικὸν δέ τινα λέγεις, ἕτερον δὲ ἄμουσον ; ἔγωγε. πότερον φρόνιμον καὶ πότερον ἄφρονα ; τὸν μὲν μουσικὸν δήπου φρόνιμον, τὸν δὲ ἄμουσον ἄφρονα. οὐκοῦν καὶ ἅπερ φρόνιμον, ἀγαθόν, ἃ…
Plato, Republic
-
…ἢ εἰ τοὐναντίον ἔπραττον ; σωφρονεῖν, ἔφη. οὐκοῦν σωφροσύνῃ σωφρονοῦσιν ; ἀνάγκη. οὐκοῦν οἱ μὴ ὀρθῶς πράττοντες ἀφρόνως πράττουσιν καὶ οὐ σωφρονοῦσιν οὕτω πράττοντες ; συνδοκεῖ μοι, ἔφη. τοὐναντίον ἄρα ἐστὶν τὸ ἀφρόνως πράττειν τῷ σωφρόνως…
Plato, Protagoras
-
…τιμᾶν, τὰς δὲ πονηρὰς μή ; ναί. χρησταὶ δὲ οὐχ αἱ τῶν φρονίμων, πονηραὶ δὲ αἱ τῶν ἀφρόνων ; πῶς δʼ οὔ ; φέρε δή, πῶς αὖ τὰ τοιαῦτα ἐλέγετο ; γυμναζόμενος ἀνὴρ καὶ τοῦτο πράττων πότερον…
Plato, Crito
-
…δὲ ἄμουσον ; ἔγωγε. πότερον φρόνιμον καὶ πότερον ἄφρονα ; τὸν μὲν μουσικὸν δήπου φρόνιμον, τὸν δὲ ἄμουσον ἄφρονα. οὐκοῦν καὶ ἅπερ φρόνιμον, ἀγαθόν, ἃ δὲ ἄφρονα, κακόν ; ναί. τί δὲ ἰατρικόν ;…
Plato, Republic
-
…. αὐτὰρ ἐπὴν ἀγάγῃσιν ἔσω κλισίην Ἀχιλῆος, οὔτʼ αὐτὸς κτενέει ἀπό τʼ ἄλλους πάντας ἐρύξει · οὔτε γάρ ἐστʼ ἄφρων οὔτʼ ἄσκοπος οὔτʼ ἀλιτήμων, ἀλλὰ μάλʼ ἐνδυκέως ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός. ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα…
Homer, Iliad
-
…λαὸν Ἀχαιῶν μὰψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον ἐμοὶ δʼ ἄχος, οἳ δὲ ἕκηλοι τέρπονται Κύπρίς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἄφρονα τοῦτον ἀνέντες, ὃς οὔ τινα οἶδε θέμιστα ; Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά τί μοι κεχολώσεαι, αἴ κεν Ἄρηα…
Homer, Iliad