Logeion | ἅλλομαι

ἅλλομαι, h.Cer. 175, etc.: impf. ἡλλόμην X. Cyr. 1.4.11, etc.: fut. ἁλοῦμαι (ὑπερ-) X. Eq. 8.4, Dor. ἁλεῦμαι Theoc. 3.25, 5.144: aor. 1 ἡλάμην Batr. 225, E. Ion 1402, Ar. Ra. 243, no subj. or opt., part. ἁλάμενος [1st syll. long] Av. 1395, inf. ἅλασθαι Ael. Ep. 16, (καθ-) v.l. Luc. DMort. 12[14].5: aor. 2 ἡλόμην, rare in ind., v.l. S. HG 4.4.11, (ἐξ-) S. OT 1311, (ἐν-) v.l. A. Pers. 516, subj. ἅληται [ᾰ] Il. 21.536, opt. ἁλοίμην X. Mem. 1.3.9 (cf. εἰσ-), inf. ἁλέσθαι Opp. C. 1.83, etc., part. ἁλόμενος [ᾰ] A. Eu. 368 (lyr.), X. An. 4.2.17, etc.; to aor. 2 also belong Ep. 2 and 3 sg. ἆλσο, ἆλτο, subj. ἅλεται Il. 11.192, part. ἄλμενος only in compds., but ἅλμενος Opp. H. 5.666: (sal-, cf. Lat. sal-io):—

spring, leap, prop. of living beings, μὴ . . ἐς τεῖχος ἅληται Il. 21.536; ἐπεί κʼ . . εἰς ἵππους ἅλεται 11.192; εἰς ἅλα ἆλτο 1.532 (but ἥλατο πόντον Call. Dian. 195); ἐξ ὀχέων . . ἆλτο χαμᾶζε Il. 6.103; ἆλτο κατʼ Οὐλύμπου 18.616:—ἅλλεσθαι ἐπί τινι leap upon or against, 21.174, Od. 22.80; ἐπὶ στίχας Il. 20.353: c. inf., ἆλτο θέειν, πέτεσθαι, h.Cer. 389, Ap. 448: abs., of horse, X. Eq. 8.4.
- - 2 c. acc., leap over, βόθρον Ael. NA 6.6; τάφρον Opp. C. 1.83.
  - 3 of things, ἆλτο ὀϊστός Il. 4.125; of sound, ἀπὸ λείων ἠχὼ ἁλλομένη Pl. Phdr. 255c; of parts of body, twitch, quiver, throb, ἅλλεται ὀφθαλμός Theoc. 3.37, cf. Arist. HA 604a27, PRyl. 1.28.

I

1 indic. el término de la acción, c. adv. de direcc. saltar a, lanzarse a o hacia, abalanzarse χαμᾶζε Il.6.103, c. ac. ἥλατο πόντον Call.Dian.195, c. prep. c. ac. εἰς ἅλα Il.1.532, εἰς θάλασσαν Carm.Pop.30c.4, ἐς κύματα Theoc.3.25, εἰς τεῖχος Il.21.536, εἰς ἵππους Il.11.192, εἰς πῦρ X.Mem.1.3.9, ἐπὶ στίχας Il.20.353, ἐπὶ οὐδόν Od.22.2, ἐπὶ σκοπόν LXX Sap.5.21, ἥλατο ἐπ' αὐτὸν πνεῦμα θεοῦ sobre el se posó el espíritu de Dios LXX 1Re.10.10, ποτὶ πυγὰν ἅλλομαιsalto golpeándome el trasero con los talones, Ar.Lys.82

• fig. lanzarse εἰς βαθὺν ἅλατ' ἔρωτα Theoc.3.42

• c. prep. c. dat. saltar, caer sobre ἐπί οἱ Il.21.174, ἐπ' αὐτῷ Od.22.80

• indic. el punto de partida, c. prep. c. gen. saltar de, desde κατ' Οὐλύμπου Il.18.616, κατὰ τῶν κρημνών Th.7.45, ἐξ ὁχέων Il.6.103, δεμνίων ἄπο E.Or.278, sólo c. gen. ἥλατο βωμοῦ λιποῦσα ξόανα E.Io 1402, c. adv. del punto de partida ἀνάκαθεν A.Eu.372, οὐρανόθεν A.R.2.286

• indic. el punto de partida y el término ἐξ ὑπερβατῶν εἰς ... ἐποίκιον de un ladrón PRyl.138.15 (I d.C.)

• c. inf. echar de un salto a θέειν h.Cer.389, πέτεσθαι h.Ap.448.

2 abs. saltar, dar saltos, botes κελεύουσιν ἅλλεσθαι ciertas alucinaciones, Hp.Virg.1, ἁλλόμενα καὶ σκιρτώντα Pl.Lg.653e, de caballos, X.Eq.8.4, περιπατῶν καὶ ἁλλόμενος de un enfermo sanado Act.Ap.3.8, cf. 14.10, οἱ πένταθλοι Arist.IA 705^a16, γᾶν ἐπάταξε καὶ ἅλατο de dolor, Theoc.19.4.

3 sólo c. ac. saltar algo, por encima de algo βόθρον Ael.NA 6.6, τάφρον Opp.C.1.83

• c. otras constr. ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα Pl.Cra.413a

• c. ac. de extensión ψύλλα ὁπόσους ἅλλοιτο τοὺς αὑτῆς πόδας cuántos pies suyos propios saltaría una pulga Ar.Nu.145, ἁλλομένους μεγάλα LXX 1Re.10.2.

4 de cosas saltar, salir disparado ἆλτο δ' ὀϊστός Il.4.125, ἠχώ Pl.Phdr.255c, ἀκωκή A.R.3.1253, αὐγῆς ἀφ' ὕδατος πρὸς τοῖχον ἁλλομένης Plu.2.936b, πηγὴν ὕδατος ἁλλομένου Eu.Io.4.14.

II abs. de partes del cuerpo tener un movimiento espasmódico o convulsivo, temblar, palpitar como síntoma de una enfermedad ὄρχις ἅλλεται ὁ δεξιός de un animal, Arist.HA 604^a27

• de pers., esp. como presagio ἅλλεται ὀφθαλμός Theoc.3.37, ὑπόγαστρον PRyl.28.2, Melamp.6, 9, 15 passim, ἁλλομένη χείρ de una mano recién cortada, Nonn.D.22.198.
•De una raíz *sel- entre cuyos deriv. se encuentra lat. salio y prob. lituan. sálti ‘correr’, slâp ‘cascada’, etc.

ἅλλομαι (impf. ἡλλόμην, f. ἁλοῦμαι, ao. ἡλάμην, v. ci-dessous) [ᾰλου] sauter, bondir, s’élancer :

1 en parl. de pers. ou d’anim. : ἀφ’ ἵππων, Il. 16, 733, 755 ; ou ἐξ ἵππων, Il. 24, 269, sauter d’un char ; ἐξ ὀχέων χαμᾶζε, Il. 6, 103, sauter d’un char à terre ; εἰς ἅλα, Il. 1, 537, sauter dans la mer ; ἐπί τινι, Od. 22, 80, sauter sur qqn, s’élancer contre qqn ; εἰς ἵππους, Il. 11, 192, 207, sauter sur son char ; avec un simple acc. ἅλλ. πόντον, Call. Dian. 195, sauter dans la mer ; τάφρον, Opp. C. 1, 83, sauter un fossé ; avec l’inf. ἅλλ. θέειν, Hh. Cer. 390 ; ou πέτεσθαι, Hh. Ap. 448, s’élancer pour courir ou voler ||

2 en parl. de choses (trait, Il. 4, 125 ; son, Plat. Phædr. 253c ; lumière, Plut. M. 936b, 937a, œil qui tressaille, Thcr. Idyl. 3, 37, etc.) ||

➳ Fut. dor. ἁλεῦμαι, Thcr. Idyl. 3, 25 ; 5, 144. Ao. 1 ἡλάμην, Batr. 225, 249, etc. ; 3 sg. dor. ἅλατο [ᾱᾰ] Thcr. Idyl. 19, 4 ; 23, 60 ; inf. ἅλασθαι, El. Ep. rust. 16 ; part. ἁλάμενος, Ar. Av. 1395 ; Xén. An. 4, 2, 17. Ao. 2 ἡλόμην, Xén. Hell. 4, 4, 11 dout. d’où sbj. 3 sg. ἅληται, Il. 21, 536 ; épq. ἅλεται, Il. 11, 192, 207 ; opt. ἁλοίμην, Xén. Mem. 1, 3, 9 ; Anth. 7, 36 (dor. ἁλοίμαν [ᾱᾱ] Thcr. Idyl. 5, 16); inf. ἁλέσθαι, Opp. C. 1, 83 ; part. ἁλόμενος, Eschl. Eum. 368. Ao. avec les formes sync. 2 sg. ἆλσο, Il. 16, 754 ; 3 sg. ἆλτο, Il. 5, 111 ; part. ἅλμενος (mais ἄλμ. dans ἐπάλμενος) Opp. H. 5, 666.

Étym. p. *ἅλϳομαι, de la R. indo-europ. *sel-, sauter, cf. lat. săliō.

ἅλλομαι, them. aor. ἡλόμην, ep. stamaor. 2 sing. ἆλσο, 3 sing. ἆλτο, ep. conj. 3 sing. ἅλεται, ep. ptc. stamaor. ἄλμενος en ἅλμενος; pseudo-sigm. aor. ἡλάμην, Dor. 3 sing. ἅλατο; fut. ἁλοῦμαι, Dor. ἁλεῦμαι, springen, met allerlei prep. bep.; ook van zaken: ἠχὼ ἀπὸ λείων τε καὶ στερεῶν ἁλλομένη een echo die afketst van gladde en harde voorwerpen Plat. Phaedr. 255c; van een pijl: ἄλτο δ’ ὀϊστὸς ... καθ’ ὅμιλον de pijl sprong weg richting de menigte Il. 4.125; van een oog: ἅλλεται ὀφθαλμός het oog trilt (voorteken) Theocr. Id. 3.37.

ἅλλομαι, (entst. aus *ἅλϳομαι, *σάλϳομαι, salire), am häufigsten pr. u. impf.; fut. ἁλοῦμαι, dor. ἁλεῦμαι Theocr. 3.25 ; aor. I. ἡλάμην Eur. Or. 278, Ion 1422 Callim. Dian. 195, Theocr. 19.4 u. sonst im ind., ἁλάμενος Ar. Av. 1395 ; aor.2 fand sich im ind. nur Xen. An. 5.9.5 Aesch. Pers. 508 ἐνήλου u. Soph. O.R. 1311 ἐξήλου, und ist nach mss. in den beiden ersten Stellen, u. durch Hermanns Conj. in letzterer ins impf. verwandelt ; – bei Hom. die sync. F. ἆλτο häufig, sonst nur ἆλσο Il. 16.754, conj. ἅληται 21.536, mit verkürztem Vokal ἅλεται Il. 11.192, 207 αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ εἰς ἵππους ἅλεται ; partic. ἄλμενος in Zsstzgen ; – ἁλέσθαι Opp. Cyn. 1.83, ἅλοιτο Theocr. 8.88 ; vgl. Compp.; – springen, laufen ; Hom. z.B. ἆλτο χαμᾶζε Il. 6.103, ἆλτο θύραζε 24.572 ; ἦ, καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο, κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ 20.353 ; ἆλτʼ ἐπί οἱ μεμαώς 21.174 ; ἆλτο δʼ ὀϊστός 4.125 ; – ἆλτο θέειν u. πετέσθαι h.Cer. 389 Apoll. 448 ; – vom Auge, es zittert, es zucht, Theocr. 3.37 ; vom Quellwasser NT.

†ἅλλομαι

[σαλ-. Cf. L. salio.]

2 sing. aor. ἆλσο Il. 16.754.

3 sing. ἆλτο Il. 1.532, Il. 3.29, Il. 4.125, Il. 5.111, Il. 13.611, Il. 20.62, Il. 24.469, etc.: Od. 21.388, Od. 22.2, 80.

3 sing. subj. ἅληται Il. 21.536. ἅλεται Il. 11.192, 207. (ἀνεφ-, ἐκκατεφ-, ἐξ-, ἐσ-, ἐφ-, καθ-, κατεφ-, μεθ-, ὑπερ-.)

To leap, spring, bound: εἰς ἅλα Il. 1.532, χαμᾶζε Il. 3.29 = Il. 5.494 = Il. 6.103 = Il. 12.81 = Il. 13.749, Il. 4.419 = Il. 16.426, Il. 5.111, Il. 11.211, Il. 16.733, 755, Il. 24.469. Cf. Il. 11.192, 207, Il. 12.390, 611, Il. 16.754, Il. 18.616, Il. 20.62, 353, Il. 21.174, 536, Il. 24.572: θύραζε Od. 21.388. Cf. Od. 22.2, 80.

Of an inanimate object: ἆλτʼ ὀϊστός Il. 4.125.

Number of occurrences in NT: 3
Strong 242

ἅλλομαι [in LXX for צָלַח, דָּלַג pi., etc.;]

to leap: Ac 3:8 14:10; of water, to spring up, Jo 4:14 (MM, VGT, s.v.).†

ἅλλομαι , aor. 2 and 3 pers. sing. ἆλσο, ἆλτο, subj. ἅληται, ἅλεται, part. ἅλμενος: leap, spring; met. of an arrow ‘leaping’ from the string, Il. 4.125.

ἅλλομαι Root !αλ Lat. SALio

to spring, leap, bound, of living beings, Hom., etc.:—metaph. of things, ἆλτο ὀϊστός Il.; the eye, to throb, Theocr.

Menu

Word wheel

ἅλλομαι

Saved

Recent