ἄπαρνος
ἄπαρνος, denying utterly
Could not find ἄπαρνον in Logeion dictionaries.
ἄπαρνον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἄπαρνος
ἄπαρνος, ον, (ἀρνέομαι)
- denying utterly, ἄ. ἐστι μὴ νοσέειν Hdt. 3.99, cf. Antipho 1.9 and 10: c. gen., ἄ. οὐδενὸς καθίστατο she denied nothing, S. Ant. 435.
- II Pass., denied, ᾇ . . οὐδὲν ἄπαρνον τελέθει to whom nothing is denied, A. Supp. 1039 (lyr.).
1 negado
ᾅ τ' οὐδὲν ἄπαρνον τελέθει ... Πειθοῖ
a Persuasión, a la que nada se niega
2 que niega c. gen.
ἄ. δ' οὐδενὸς καθίστατο
no negó nada
• c. μή e inf.
ἄ. ἐστι μὴ ... νοσέειν
niega estar enfermoταύτην τε οὐκ οὖσαν ἄπαρνον
ella no negaba ser culpable
ἄπ·αρνος, ος, ον,
1 qui nie, avec le gén. : ἄ. οὐδενὸς καθίστατο, Soph. Ant. 435, elle ne niait rien ; avec μή et l’inf. Hdt. 3, 99, nier que, etc. ||
2 pass. refusé à, dat. Eschl. Suppl. 1040.
Étym. ἀπαρνέομαι.
1. geweigerd, ontzegd:
2. ontkennend, met gen.:
ἄπαρνος, (ἀρνέομαι), nach B.A. p. 8 σεμνότερον καὶ πολιτικώτερον als ἔξαρνος, verweigernd, abschlagend, Aesch. Suppl. 1023, in einer sehr unsicheren Stelle, wo es Andere pass. erkl.; leugnend, ἄπαρνος οὐδενὸς καθίστατο Soph. Ant. 431 ; ἄπαρνός ἐστι μή μιν νοσέειν Her. 3.99 ; οὖσα Antiph. 1.9.
ἄπαρνος
ἀρνέομαι
- denying utterly, ἄπαρνός ἐστι μὴ νοσέειν he denies that he is ill, Hdt.: c. gen., ἄπαρνος οὐδενός denying nothing, Soph.