ἐγκαθίστημι
ἐγκαθίστημι, place or establish in (double acc., someone as ruler)
Could not find ἐγκαθιστάς in Logeion dictionaries.
ἐγκαθιστάς present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of ἐγκαθίστημι
- place or establish in, as king or chief, σὲ . . Μυκήναις ἐγκαταστήσω πάλιν E. IT 982; ἐ. τινὰς ἡγεμόνας Th. 1.4; τινὰ τύραννον D. 17.10; also, place as a garrison in a place, v.l. in Id. 9.15; φρουράν Plu. Alc. 30; of institutions, ἐ. δημοκρατίας Arr. An. 1.18.2:—Med., establish for oneself, βασιλείην Hellanic. 79 (a) J.
- II Pass., with aor. 2, pf. and plpf. Act., to be established as ruler in a place, Lys. 2.59, Th. 1.122; also αὐλητῶν νόμῳ ἐγκαθεστώτων Id. 5.70.
A tr. en v. act. y aor. med. sigmático
I sin idea de mov.
1 sentar en el trono, proclamar rey c. dat. de lugar
σὲ ... Μυκήναις ἐγκαταστήσω πάλιν
• nombrar o proclamar jefe, c. pred.
Μίνως ... τοὺς ἑαυτοῦ παῖδας ἡγεμόνας ἐγκαταστήσας
Χαίρωνα τὸν παλαιστὴν τύραννον ἐγκατέστησεν
ἴσους ἡγεμόνας ἐγκαταστήσας ταῖς μερίσι
ὁ γὰρ ἐγκατασταθεὶς ὑπὸ τοῦ βασιλέως φρούραρχος Βακχίδης
2 de instituciones implantar, instaurar, establecer
τὰς μὲν ὀλιγαρχίας πανταχοῦ καταλύειν ἐκέλευσεν, δημοκρατίας δὲ ἐγκαθιστάναι
ἐν ἑκάστῃ (sc. τῶν πόλεων) τοὺς παρ' αὐτοὺς καλουμένους ἁρμοστὰς ἐγκαθιστάντα
• en aor. med. establecer para sí
ὁ βασιλεὺς αὐτῶν Σικελὸς βασιλείην ἐγκαταστησάμενος
βουλευτήριον
• c. obj. de cargos personales nombrar, asignar
δεκαδάρχας κώμαις ἐγκαθιστάς
(ὁ βικάριος) πειρᾶται βιαιοτέρᾳ χειρὶ ἐγκαταστῆσαι τὸν διδόμενον (ἐπίσκοπον)
II c. idea de mov. hacia el interior
1 de cuerpos militares colocar dentro como guarnición, c. compl. de ciu. expreso o sobreentendido
φρουράς
ἐγκαθίστησιν τῆς οἰκείας δυνάμεως οὐκ ὀλίγην
• en aor. med.
φρουρὰν ἰσχυρὰν ἐγκαταστησάμενος
• c. dat. de lugar
δύναμιν τοῖς φρουρίοις ἐγκαταστήσας
(οἰκημάτοις) ἐγκατέστησαν φύλακας
• c. otros compl. de lugar
περὶ τὴν Λυδίαν ... στρατόπεδον ἐγκαταστήσαντες
2 colocar dentro, introducir gener. c. sent. peyor.: c. ac.
πλῆθος ἀντιτέχνων ἐγκαθιστάναι
• c. ac. y dat. de lugar
Ἀντιπάτρου τῷ πλήθει τοὺς ἰδίους ἐγκαθιστάντος φίλους
τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας ἐχθρὸν ἐγκατεστήσατε τῇ πυλαίᾳ
• fig., sin sent. peyor. introducir
(τοὺς οἰκέτας) εἰς τὴν τῶν βελτιόνων ἐγκαθιστᾶσι συνήθειαν
introducirlos (sc. a los esclavos) en los hábitos de los mejoresἂν μνήμονα νοῦν ἐγκαταστῆσαι θέλῃς
3 c. obj. de pers. hacer comparecer
σημάνατέ μοι τὸν τύπον ... ἵνα ἐγκατ[α]στήσω (quizá εἰσκατ-) αὐτούς
dame las instrucciones para que los haga comparecer
B intr.
I sin idea de mov., en perf. y plusc.
1 estar proclamado o establecido
τύραννοι δ' ἐγκαθεστᾶσιν
• fig.
ψυχὴν ... ἡγεμόνα καὶ πρωτουργὸν ... ἐγκαθεστῶσαν
2 estar establecido
χωροῦντες ... βραδέως καὶ ὑπὸ αὐλετῶν πολλῶν νόμῳ ἐγκαθεστώτων
II c. idea de mov. hacia el interior
1 en perf., c. suj. de tropas estar acuartelado en el interior como guarnición
οὐ φρουραῖς ἐγκαθεστηκυίαις ἡ δύναμις τῆς πόλεως συνέχεται
2 en v. med. colocarse en medio c. dat. de lugar
ἐπειδὰν προτεταγμένων τινῶν κατὰ διαστήματα ἐκ τῶν ἐπιτεταγμένων ἐγκαθιστῶνται αὐτοῖς ἄλλοι
1. act. met acc., causat. opstellen, op zijn plaats zetten:
2. med.-pass. intrans., met perf.
- Ito place or establish in a place, as king or chief, Eur., Thuc.: to place as a garrison in a place, Dem.
- IIPass., with aor2, perf. and plup. act., to be established in a place, Thuc.