θαρσύνω

θαρσύνω [ῡ], Att. θαρρύνω, causal of θαρσέω,

• encourage, embolden, θάρσυνον (aor. imper.) δέ οἱ ἦτορ Il. 16.242; θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν 4.233; θ. μύθῳ 10.190; θ. λόγοις, opp. φοβεῖν, A. Pers. 216 (troch.); ἔργῳ καὶ λόγῳ X. Cyr. 6.3.27, cf. Hdt. 2.141, Th. 2.59, etc.
• • II intr., = θαρσέω, ἀλλʼ, ὦ φίλη, θάρσυνε S. El. 916.—Cf. θρασύνω.

θαρσύνω, ion. u. altatt., seit Plat. θαρρύνω, ermutigen, dreist machen, μύθῳ Il. 10.190, τοὺς μάλα θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν 4.233, öfter ; οὔ σε βουλόμεσθα, μῆτερ, οὔτʼ ἄγαν φοβεῖν λόγοις, οὔτε θαρσύνειν Aesch. Pers. 212 ; λόγοισι θαρσύνοντες Eur. Phoen. 1255 ; Her. 2.141 ; θαρρύνειν τοὺς ἑπομένους καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ Xen. Cyr. 6.3.27 ; Sp., wie Plut. Aem. 16. – Intr., = θαρρέω, bei Soph., ἀλλʼ ὦ φίλη θάρσυνε El. 904.

θαρσύνω

[θάρσος.]

3 sing. pa. iterative θαρσύνεσκε Il. 4.233.

2 sing. aor. θάρσυνας Od. 13.323.

3 sing. -ε Il. 10.190.

Subj. θαρσύνω Od. 3.361.

Imp. θάρσυνον Il. 16.242.

(ἐπι-.)

To encourage, hearten, cheer, put spirit into: τοὺς θάρσυνε μύθῳ Il. 10.190. Cf. Il. 4.233, Il. 13.767 = Il. 17.117 = 683, Il. 16.242, Il. 18.325, Il. 23.682: Od. 3.361, Od. 9.377, Od. 13.323, Od. 16.448, Od. 24.448.

θαρσύνω , ipf. iter. θαρσύνεσκε, aor. θάρσῡνα: encourage.

θαρσύνω

• • ICausal of θαρσέω, to encourage, cheer, θάρσυνον (aor1 imperat.) Il.; θαρσύνεσκε (Ionic imperf.) Il.; so Hdt., Thuc., etc.
  • IIintr. θάρσυνε be of good courage, Soph.