σφεῖς
σφεῖς, personal and (ind.) reflexive pronoun
- A FORMS: nom. σφεῖς Hdt. 7.168, Th. 5.46, 65, X. An. 7.5.9, HG 5.2.8, Pl. R. 487c:—the uncontr, form σφέες is never found, cf. A.D. Pron. 93.1, though recognized by Greg.Cor. p.479 S.:—the obl. cases only are used by Hom.
- 2 Gen. σφέων, in Hom. a monosyll., and sts. enclitic, Il. 18.311, Od. 3.134; poet. σφείων only in Il., and always in phrase ὦσαν ἀπὸ σφείων, 4.535, 5.626, 13.148; σφέων also in Hdt. 2.4, 4.35, al.; Att. σφῶν IG 1(2).39.67, al., Th. 1.120, al., Antipho 6.23, etc., also in Hom. in the phrase σφῶν αὐτῶν, Il. 12.155, 19.302.
- 3 Dat. σφίσι (ν) or σφισι (ν) 4.2, 17.453, 22.288, 474, A. Pr. 481, Hdt. 1.4, al., Th. 1.19, al., X. HG 1.7.5, etc.; more freq. in the forms σφι, σφιν, Il. 2.612, 614, al., A. Pr. 254, al., Hdt. 1.31, al. (not in Att. Prose); in Trag. never σφι; sts. elided σφʼ, Il. 3.300, 8.4, etc.; σφιν also in Dor. Prose, SIG 56.48 (Argos, v B.C.), IG 2(2).1126.25 (Delph. Amphict., iv B.C.), Schwyzer 92.5 (Argos, iii B.C.), Anon. in PSI 9.1091.21:—σφίσι (ν) is not enclitic acc. to A.D. Pron. 98.12, sts. enclitic acc. to Hdn.Gr. 2.42 (who says elsewh. (2.57) that pronouns beginning with σφ- are always enclitic); σφι (ν) is enclitic, exc. at the beginning of a phrase, as σφὶν δʼ αὐτοῖς Hes. Fr. 49 (cited by A.D. Pron. 98.11).
- 4 Acc., Ep. and Ion. σφέᾰς (enclit. σφεας) Hom. (v. infr.), Archil. 27.2, Hdt. 1.4, 5, al.; freq. to be pronounced as one long syllable, as in οὐ μέν σφεας ἔτʼ ἔολπα Od. 8.315, cf. 480, 13.213, 276; but also as a disyll., Il. 12.43, Od. 12.225, al.; σφᾰς enclit. in Il. 5.567, Parm. 1.12, Theoc. 21.16, not enclit. in Opp. C. 1.471, H. 2.231; Att. σφᾶς IG 1(2).101.3, Th. 1.24, E. Med. 1378, Or. 1127, etc.; enclit. σφας [ᾱ, cf. S. Ant. 128 (anap.)] S. OT 1470, 1508, OC 486; also σφε Il. 19.265, Simon. 99, Pi. P. 5.86, A. Th. 630 (lyr.), 788 (lyr.), 864 (anap.), S. OT 1505, OC 605, 1669, E. Med. 394, etc.; never in Com. (for Ar. Eq. 1020 is a burlesque oracle), nor in Att. Prose; once in Hdt. (7.170, sed leg. σφέας): neut. σφεα (v. infr. III).
- II Rare dialectic forms:—Lacon. dat. φιν, EM 702.41; used also by Emp. 22.3, Call. Dian. 125, 213, Fr. 183, Nic. Th. 725: Aeol. dat. and acc. ἄσφι, ἄσφε, Sapph. 43, Alc. 73: Syrac. dat. and acc. ψιν, ψε, Sophr. 93, 94, Theoc. 4.3; ψε and ψεαυτόνς also Cretan, Rendic.Pont. Accad.Rom. di Arch. 7.106, Riv.Fil. 58(1930).473; Cret. dat. ψιναυτοῖς Riv.Ist.Arch. 2.19: Arc. dat. σφεις IG 5(2).6.10, 18 (Tegea).-- For the dual v. σφωέ: like other pl. forms σφε can be used with reference to two persons, Il. 11.111, Od. 8.271, 21.192, 206; so σφεας, Il. 11.128.
- III Gender:—in Hom. this Pron. has no neut.; in Od. 9.70, 10.355, it refers to things, denoted by feminine nouns: but in Ion. Prose occurs the neut. pl. σφεα, Hdt. 1.46, 89, 2.119, 3.53 (σφε codd.), 7.50, Abyd. 9; σφε is acc. pl. neut. in Theoc. 15.80.
- B MEANINGS:
- I they, them, pl. of οὗ B.I, ἐκ γάρ σφεων φρένας εἵλετο Παλλὰς Ἀθήνη Il. 18.311; τῶ σφεων πολέες κακὸν οἶτον ἐπέσπον Od. 3.134; μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη νέκταρ ἐῳνοχόει Il. 4.2; οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει 2.614; ἐγώ σφισιν ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων A. Pr. 481, cf. 443, 457, S. OT 1470, al., E. Med. 1378; this use is not found in Prose, exc. in dialects, SIG 56.48 (Argos, v B.C.), IG 2(2).1126.25 (Delph. Amphict., iv B.C.), Hdt. 1.3, 2.15, al.
- b παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι ἑστᾶσι beside each of them, Il. 5.195.
- 2 reflexively, as pl. of οὗ B. II.1, ὦσαν ἀπὸ σφείων 4.535, al.; αἵ ἑ μετὰ σφίσιν εἶχον 22.474, cf. Th. 2.76; later with the same restriction as for οὗ B. II.1, e.g. φράζοντες ὡς οὔ σφι περιοπτέη ἐστὶ ἡ Ἑλλὰς ἀπολλυμένη· ἢν γὰρ σφαλῇ, σφεῖς γε οὐδὲν ἄλλο ἢ δουλεύσουσι τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερέων Hdt. 7.168, cf. Th. 5.46, 65, X. An. 7.5.9, HG 5.2.8, Pl. R. 487c.
- 3 oblique cases in combination with αὐτῶν, αὐτούς, etc., forming a reflex. Pron. used without the foreg. restriction, ἐντὸς δὲ πυκάζοιεν σφέας αὐτούς Od. 12.225; σφῶν δʼ αὐτῶν κήδεʼ ἑκάστη Il. 19.302, cf. 12.155; σφᾶς δʼ αὐτάς Hes. Th. 34; Κερκυραῖοι σφῶν αὐτῶν τοὺς ἐχθροὺς δοκοῦντας εἶναι ἐφόνευον Th. 3.81, cf. 1.139, al.; it sts. = ἀλλήλους (-ων), ἀλλήλοις κοτέοντες ἐπὶ σφέας ὁρμήσωσι Hes. Sc. 403; ποθεινοτέρως σφῶν αὐτῶν ἔχειν X. Lac. 1.5; σφᾶς (σφὰς cod. L) αὐτοὺς . . ἐπέφραδον informed one another, A.R. 2.959; but σφᾶς ἑωυτάς is prob. f.l. in Hp. Epid. 2.1.3: cf. Thom.Mag. p.329R.
- II as sg., = him, her, in the dat. and acc. forms σφι (ν), σφε; σφιν is so used in h.Pan. 19, h.Hom. 30.9, A. Pers. 759, S. OC 1490 (in Od. 15.524 σφιν refers to all the suitors, and in Hes. Sc. 113 to Ares and Cycnus); σφι in Lyc. 1242; σφε = him, her, in Pi. I. 6(5).74, A. Pr. 9, Th. 469, al., S. OT 761, Ant. 44, Ph. 200 (anap.), al., E. Alc. 107 (lyr.), 149, 200, Med. 33, al.; = it (of a masc. noun) in S. OC 40: f.l. for σφεα in Hdt. 3.52, 53, and for σφεας Id. 1.71, al.
- III once as 2 pers. pl. reflex., ἠνώγει δέ μʼ ἰόντα . . πυθέσθαι ἠὲ . . ἦ . . φύξιν βουλεύοιτε μετὰ σφίσιν Il. 10.398 (reported from φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν ib. 311); σφέας for ὑμᾶς in Hdt. 3.71 (but with v.l. σφεα).
- IV later as 1 pers. pl. (cf. σφέτερος, σφωΐτερος, ἑός), ἧμιν ἐνὶ σφίσι A.R. 2.1278; σφᾶς = ἡμᾶς, Men. Prot. p.119D.; censured by Luc. Sol. 8, 9.
1. als anaforisch pron. hen, hun, n. ze, die dingen:
2. nom.
3. in de verbogen naamvallen refl. zich(zelf):
- Imasc. and fem. pl. of the Pron. of 3rd person, they, = αὐτοί, Hdt., Attic
- IIin Hom. this Pron. is always personal, and therefore he uses no neut.; but Hdt. has neut. pl. σφέα.
- 2this Pron. is used both for the demonstr. αὐτοί, they, and for the reflex. αὑτῶν, etc., themselves;— in the latter case often strengthd. σφῶν αὐτῶν, σφέας αὐτούς, σφᾶς αὐτούς, Hes.; sometimes for ἀλλήλους, Hes.
- IIIrarely for 2nd pers. pl., μετὰ σφίσιν for μεθʼ ὑμῖν, Il.; σφέας for ὑμᾶς, Hdt.
-
…τῇ μὲν πατρίδι τὰ τροφεῖα ἀποδόντες, τοῖς δὲ θρέψασι λύπας καταλιπόντες. ὥστε ἄξιον τοῖς ζῶσι τούτους ποθεῖν καὶ σφᾶς αὐτοὺς ὀλοφύρεσθαι καὶ τοὺς προσήκοντας αὐτῶν ἐλεεῖν τοῦ ἐπιλοίπου βίου. τίς γὰρ αὐτοῖς ἔτι ἡδονὴ καταλείπεται τοιούτων ἀνδρῶν θαπτομένων…
Lysias, Speeches
-
…κήρυκας ἐδέοντο αὐτῶν δοῦναι τῶν νεκρῶν ἀναίρεσιν, νομίζοντες ἀνδρῶν μὲν ἀγαθῶν εἶναι ζῶντας τοὺς ἐχθροὺς τιμωρήσασθαι, ἀπιστούντων δὲ σφίσιν αὐτοῖς ἐν τοῖς τῶν τεθνεώτων σώμασι τὴν εὐψυχίαν ἐπιδείκνυσθαι · οὐ δυνάμενοι δὲ τούτων τυχεῖν ἐστράτευσαν ἐπʼ αὐτούς, οὐδεμιᾶς…
Lysias, Speeches
-
…νῦν ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν μὴ ὑπὸ τῶν αὐτῶν οἰόμενοι σωθήσεσθαι, οἳ οὐ τούτοις ἥκουσι βοηθήσοντες, ἀλλὰ ἡγούμενοι πολλὴν ἄδειαν σφίσιν ἔσεσθαι τῶν ; τε ; πεπραγμένων καὶ τοῦ λοιποῦ ποιεῖν ὅ τι ἂν βούλωνται, εἰ τοὺς μεγίστων κακῶν αἰτίους…
Lysias, Speeches
-
…τῶν πόλεων τοὺς νέους οἷς ἔξεστι τῶν ἑαυτῶν πολιτῶν προῖκα συνεῖναι ᾧ ἂν βούλωνται τούτους πείθουσι τὰς ἐκείνων συνουσίας ἀπολιπόντας σφίσιν συνεῖναι χρήματα διδόντας καὶ χάριν προσειδέναι. ἐπεὶ καὶ ἄλλος ἀνήρ ἐστι Πάριος ἐνθάδε σοφὸς ὃν ἐγὼ ᾐσθόμην ἐπιδημοῦντα ·…
Plato, Apology
-
…, τυραννὶς δὲ τυραννικούς, καὶ αἱ ἄλλαι οὕτως · θέμεναι δὲ ἀπέφηναν τοῦτο δίκαιον τοῖς ἀρχομένοις εἶναι, τὸ σφίσι συμφέρον, καὶ τὸν τούτου ἐκβαίνοντα κολάζουσιν ὡς παρανομοῦντά τε καὶ ἀδικοῦντα. τοῦτʼ οὖν ἐστιν, ὦ βέλτιστε ,…
Plato, Republic
-
…; ἂν ; ἐν τῷ τότε χρόνῳ τὰ πράγματα, ὡς αὐτοὶ ἐβούλοντο, καταστήσασθαι. ἡγοῦντο δὲ οὐδὲν ἄλλο σφίσιν ἐμποδὼν εἶναι ἢ τοὺς τοῦ δήμου προεστηκότας καὶ τοὺς στρατηγοῦντας καὶ ταξιαρχοῦντας. τούτους οὖν ἐβούλοντο ἁμῶς γέ πως ἐκποδὼν…
Lysias, Speeches
-
…αὐτόχθονες ὄντες τὴν αὐτὴν ἐκέκτηντο μητέρα καὶ πατρίδα. πρῶτοι δὲ καὶ μόνοι ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ ἐκβαλόντες τὰς παρὰ σφίσιν αὐτοῖς δυναστείας δημοκρατίαν κατεστήσαντο, ἡγούμενοι τὴν πάντων ἐλευθερίαν ὁμόνοιαν εἶναι μεγίστην, κοινὰς δʼ ἀλλήλοις τὰς ἐκ τῶν κινδύνων…
Lysias, Speeches
-
…προσήκει ποιῆσαι, ὅπερ ἐν τῇδε τῇ πόλει εἰθισμένον ἐστί, πρὸς μὲν τὰ κατηγορημένα μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ σφῶν αὐτῶν ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν, ἢ ὡς πολλὰς τῶν πολεμίων ναῦς ἔλαβον…
Lysias, Speeches
-
…τὴν παρασκευὴν καὶ τὴν ἀνάγκην, οἱ μὲν αὐτοῦ μένοντες ἡσυχίαν ἦγον, οἱ δὲ ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν σφίσιν αὐτοῖς συνειδότες, ὅτι οὐδὲν κακὸν τῇ πόλει ἐψηφίσαντο · ὀλίγοι δέ τινες καὶ πονηροὶ καὶ κακῶς βουλευόμενοι τὰ προσταχθέντα…
Lysias, Speeches
-
…τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν πόλεων ἢ δικαίως. εἰ γὰρ δὴ αὐτοὶ οἱ κακῶς πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ που σφᾶς ; γʼ ; αὐτοὺς ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους. οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τοὺς μὲν στρατηγούς, οἳ ἐνίκων…
Lysias, Speeches