ἐπίτριπτος
ἐπίτριπτος, rubbed down, well worn
Could not find ἐπίτριπτον in Logeion dictionaries.
ἐπίτριπτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐπίτριπτος
ἐπί-τριπτος, ον, of persons to whom one says ἐπιτριβείης (= ἄξιος τοῦ ἐπιτριβῆναι, EM 367.1),
- accursed, damned, τοὐπίτριπτον κίναδος the damned fox, S. Aj. 103 (= τὸ ἐξῶλες θηρίον, Sch.), cf. And. 1.99; ἐ. ψωμοκόλακες Sannyr. 10; οὑπίτριπτος the rogue, Ar. Pl. 275, Alex. 105, cf. Ar. Pl. 619; ὦπίτριπτε Ar. Ach. 557; rascally, ῥήτορες Luc. Tim. 37: Sup., Com.Adesp. 1348.
- 2 ἡ νῦν ἐ. καὶ κατεαγυῖα μουσική the disreputable and effeminate music of to-day, S.E. M. 6.14. (For this sense of a participial formation, cf. οὐλόμενος and ὀνήμενος.)
ἐπίτριπτος, ος, ον, usé par le frottement, d’où fig.
1 rebattu, banal, Sext. M. 6, 14 ||
2 rompu au métier, d’où rusé, en parl. du renard par allusion à Ulysse, Soph. Aj. 103 ; en parl. de pers. roué, coquin, Ar. Pl. 275, Ach. 557.
Étym. ἐπιτρίβω.
ἐπίτριπτος, abgerieben, u. wie unser »gerieben« übertr., abgefeimt, verschmitzt, mit dem Nebenbegriff nichtswürdig, verwünscht, Ar. Plut. 619 u. öfter ; Alex. bei Ath. IV.165d u. a. com.; κίναδος, von Odysseus, Soph. Aj. 103 ; Andoc. 1.99 ; ἡ ἐπ. καὶ κατεαγυῖα μουσική Sext.Emp. adv.mus. 14 ; ὁ ἀνθρώπων ἐπιτριπτότατος Luc. Tim. 46.
ἐπίτριπτος, ον
ἐπιτρίβω
- rubbed down, well worn: metaph. of persons, practised, cunning, Soph.; οὑπίτριπτος the rogue, Ar.