συρίζω
συρίζω, to play the syrinx
Could not find ἐσύριττεν in Logeion dictionaries.
ἐσύριττεν imperfect active indicative 3rd singular of συρίζω
σῡρίζω, A. Pr. 357, Th. 463, Hp. Int. 10, E. Ion 501 (lyr.), Apollod. 3.10.2; Att. συρίττω Pl. Tht. 203b, Arist. HA 611b26; Dor. συρίσδω Theoc. 1.3, etc.: fut. συρίξομαι Luc. Bis Acc. 12, etc.; συρίσω Hero Spir. 1.41, Longus 2.23; συριῶ LXX Is. 5.26, al.: aor. ἐσύριξα Ar. Pl. 689; later ἐσύρισα Babr. 114.4, Luc. Harm. 2: (*συρίγγ-yω, cf. σῦριγξ):—
- play the σῦριγξ, pipe, ὅτε . . συρίζεις, ὦ Πάν E. l.c.; ἁδὺ δὲ καὶ τὺ συρίσδες Theoc. 1.3; συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος E. IT 1125 (lyr.): c. acc. cogn., συρίζων ποιμνίτας ὑμεναίους Id. Alc. 576 (lyr.).
- II make any whistling or hissing sound, hiss like a serpent, συρίξας ἐγώ Ar. Pl. 689; ψόφος . . οἷον συριττούσης τῆς γλώττης, of the tongue sounding σ, Pl. Tht. 203b; συριζόντων κατὰ πρύμναν . . πηδαλίων E. IT 431 (lyr.); of the wind, whistle, Babr. l.c.: c. acc. cogn., συρίζων φόβον A. Pr. 357; φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον βρόμον Id. Th. 463.
- 2 hiss an actor (cf. σῦριγξ I.2), ἐξέπιπτες ἐγὼ δʼ ἐσύριττον D. 18.265, cf. Timocl. 2 D., Luc. Nigr. 10, etc.
- b c. acc. pers., hiss him, D. 21.226:—Pass., Aeschin. 3.76,231, Pl. Ax. 368d, Aristid. Or. 34(50).7.
1 συρίζω (f. -ίξομαι, réc. -ίσω, att. -ιῶ ; ao. ἐσύριξα, réc. ἐσύρισα ; pf. inus.) [ῡ]
I intr. :
1 jouer de la flûte champêtre, Eur. Ion 500 ; Thcr. Idyl. 1, 3 ; en parl. de la flûte elle-même, résonner, Eur. I.T. 1125 ||
2 p. ext. siffler, Eschl. Sept. 463 ; en parl. de gouvernail, Eur. I.T. 431 ; d’un sifflement analogue à celui d’un serpent, Ar. Pl. 689 ; de la langue qui fait entendre un son sifflant, Plat. Theæt. 203b ; du vent, Babr. 114 ||
II tr.
1 chanter sur la flûte champêtre, acc. Eur. Alc. 579, etc. ||
2 siffler pour marquer sa désapprobation, d’où particul. expulser en sifflant, siffler (un acteur) acc. Dém. 586, 16 ; au pass. Plat. Ax. 368d ; Eschn. 64, 29 ; 86, 41 ; abs. Dém. 315, 10 ; Luc. Nigr. 10, etc. ||
➳ Fut. συρίξομαι, Luc. Bis acc. 12, Nigr. 10 ; réc. συρίσω, Héron Spir. p. 194d ; att. συριῶ, Spt. Job 27, 23 ; ao. ἐσύριξα, Ar. Pl. 687 ; σύριξ’ (cf. σαλπίγξω de σαλπίζω) Orph. Arg. 995 ; réc. ἐσύρισα. Dor. prés. ind. συρίσδω, Thcr. Idyl. 1, 3 ; 1, 14, 16 ; att. συρίττω.
Étym. σῦριγξ.
2 συρίζω [ῠ] agir ou parler en Syrien, Sext. M. 1, 314 ; Luc. M. cond. 10.
Étym. Σύρος.
1. abs. of met acc. v.h. inw. obj.
a. op de panfluit blazen
b. van allerlei geluiden sissen:
2. met acc. uitfluiten (ter afkeuring); ook pass.
συρίζω, [ῡ], dor. συρίσδω, att. συρίττω, fut. συρίξω u. besser attisch συρίξομαι, doch findet sich auch συρίσαι, Luc. Harmon. 2,
pfeifen ; eigtl. von Schlangen, Zenodot. hinter Ammon.; von der Pfeife, συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος, Eur. I.T. 1175 ; φιμοὶ δὲ συρίζουσι, Aesch. Spt. 445 ; auch σμερδναῖσι γαμφηλῇσι συρίζων φόνον, Prom. 355 ; συρίζων ποιμνήτας ὑμεναίους, Eur. Alc. 579 ; auch συριζόντων κατὰ πρύμναν εὐναίων πηδαλίων, I.T. 431 ; συρίξας, Ar. Plut. 689 ; ψόφος τις μόνον οἷον συριττούσης τῆς γλώττης, Plat. Theaet. 203b, auszischen ; δήμου παίγνιον συριττόμενον, Ax. 368d ; ἐξέπιπτες, ἐγὼ δὲ ἐσύριττον, Dem. 18.265 ; συρίξομαι, Luc. Nigr. 10 ; συριττόμενος ὑποκριτής, 8.
pfeifen ; eigtl. von Schlangen, Zenodot. hinter Ammon.; von der Pfeife, συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος, Eur. I.T. 1175 ; φιμοὶ δὲ συρίζουσι, Aesch. Spt. 445 ; auch σμερδναῖσι γαμφηλῇσι συρίζων φόνον, Prom. 355 ; συρίζων ποιμνήτας ὑμεναίους, Eur. Alc. 579 ; auch συριζόντων κατὰ πρύμναν εὐναίων πηδαλίων, I.T. 431 ; συρίξας, Ar. Plut. 689 ; ψόφος τις μόνον οἷον συριττούσης τῆς γλώττης, Plat. Theaet. 203b, auszischen ; δήμου παίγνιον συριττόμενον, Ax. 368d ; ἐξέπιπτες, ἐγὼ δὲ ἐσύριττον, Dem. 18.265 ; συρίξομαι, Luc. Nigr. 10 ; συριττόμενος ὑποκριτής, 8.
ιβʹ ἡμέρας συρίσας τρίς
silba durante doce días tres veces
después da un gran silbido, luego, chasquea los labios diciendo
συρίζω
- Ito play the σῦριγξ, to pipe, Eur., Theocr.; c. acc. cogn., συρίζων ὑμεναίους Eur.
- IIto whistle, hiss, Aesch., Ar.:—c. acc. cogn., συρίζων φόνον hissing forth murder, Aesch.
- 2to hiss an actor, Lat. explodere, Dem.