ὀγκόω
ὀγκόω, to heap up
Could not find ὀγκωσόμεσθα in Logeion dictionaries.
ὀγκωσόμεσθα aorist middle subjunctive 1st plural, future middle indicative 1st plural of ὀγκόω
ὀγκ-όω, aor. ὤγκωσα: aor. and pf. Pass. ὠγκώθην, ὤγκωμαι (v. infr.): (ὄγκος B):—
- raise up, rear, ἠρίον Alex.Aet. 3.33; ὤγκωσεν τάδε σήματα Epigr.Gr. 233.9 (Chios):—Pass., τάφῳ ὀγκωθῆναι E. Ion 388; and of the cairn itself, ὠγκώθην AP 7.651 (Euph.); ὀστέα δʼ ὀγκωθεὶς . . ἔδεκτο τάφος Epigr.Gr. 233.4.
- 2 distend, τὸ πνεῦμα τὰς φλέβας ὀγκοῖ Arist. Somn.Vig. 457a13, cf. Pr. 936b11:—Pass., γαστὴρ ὠγκώθη was swollen by eating, Babr. 86.5, cf. 111.19, Antyll. ap. Orib. 7.16.3.
- 3 endow with bulk or extension, Corp.Herm. 8.3: pf. part. Pass., Porph. Sent. 33, Dam. Pr. 140.
- II metaph., bring to honour and dignity, βροτοῖς . . βίοτον ὀγκώσας μέγαν E. Andr. 320; exalt, extol, Ἄργος ὀγκῶν Id. Heracl. 195; ὀγκῶσαι τὸ φρόνημα puff up oneʼs conceit, Ar. V. 1024; ὀ. [τινὰ] ματαίως ‘boost’, Epicur. Ep. 2 p.41 U.; of style, ὤγκωσε τὴν νόησιν Longin. 28.2:—Med., εἰ δὲ ταῦτʼ ὀγκωσόμεσθα Ar. Ra. 703:— Pass., to be puffed up, swollen, elated, ὀγκωθεὶς χλιδῇ S. Fr. 942; δοκήσει δωμάτων ὠγκωμένος E. El. 381; δῶμα πλούτῳ δυσσεβῶς ὠγκωμένον Id. Fr. 825; ὠγκωμένω ἐπὶ τῷ γένει X. Mem. 1.2.25: with a part., ὀγκούμεθα ὁ μέν τις . ., ὁ δὲ . . τίμιος κεκλημένος E. Hec. 623.
ὀγκόω-ῶ (f. ώσω, ao. ὤγκωσα, pf. inus. ; pass. ao. ὠγκώθην, pf. ὤγκωμαι) litt. enfler, d’où :
I amonceler, A. Étol. (Parth. 14, 33 Erot.) ; ὀγκωθῆναι τάφῳ, Eur. Ion 388, être enseveli sous un épais monceau de terre ||
II grossir, particul.
1 en b. part : exalter, glorifier, Eur. Her. 195 ||
2 en mauv. part : enfler, gonfler : λέξιν, Lgn 28, 2, enfler son style ; particul. gonfler d’orgueil, Eur. Andr. 320, etc. ; Plut. M. 616, etc. ; d’où au pass. être gonflé d’orgueil, Eur. El. 381, etc. ; Ar. Ran. 703 ; ἐπί τινι, Xén. Mem. 1, 2, 25 au sujet de qqe ch. ||
Moy. (ao. ὠγκωσάμην) se gonfler d’orgueil, Ath. 403e.
Étym. ὄγκος.
ὀγκόω, dem äußeren Umfange u. dem Maße nach vergrößern, bes. im tadelnden Sinne, aufblasen ; οἶκος ὀγκωθεὶς χλιδῇ, Soph. frg. 679 ; τὸ Ἄργος ὀγκῶν, Eur. Heracl. 196 ; μυρίοισι βροτῶν βίοτον ὤγκωσας μέγαν, Andr. 320 ; aber τάφῳ ὀγκωθῆναι ist = mit einem hohen Grabhügel überschüttet werden, Ion 388 ; übertr., ὀγκῶσαι τὸ φρόνημα, Ar. Vesp. 1024 ; u. im med., Ran. 702 ; ὠγκωμένος ἐπὶ γένει, Xen. Mem. 1.2.25, auf seine Abkunft, sein Geschlecht stolz. Das act. hat Plut. im Ggstz von ταπεινόω, Symp. 1.2.3. – Rhett. auch vom Styl, gew. in tadelnder Bdtg, schwülstig machen.
ὀγκόω
from !egk, in ἐνεγκεῖν
- Ito heap up a mound:—Pass., Anth.
- IImetaph. to bring to honour and dignity, exalt, extol, Eur.; ὀγκῶσαι τὸ φρόνημα to puff up oneʼs conceit, Ar.; so in Mid., Ar.:—Pass. to be puffed up, inflated, Eur.: in good sense, to be honoured, Eur.