ὄγκος

ὄγκος (A), ὁ,

• barb of an arrow, in pl., the barbed points, νεῦρόν τε καὶ ὄγκους Il. 4.151, cf. 214; ὄγκοι τοῦ βέλους Philostr. Im. 2.23: sg., Onos. 19.3.
• • • 2 οἱ τῆς νεὼς ὄ. brackets, Moschio ap. Ath. 5.208b.

ὄγκος (B), ὁ,

• bulk, size, mass of a body, μελέων ἀριδείκετον ὄ. Emp. 20.1; ἀέρος ὄ. Id. 100.13; σφαίρης ἐναλίγκιον ὄγκῳ Parm. 8.43: freq. in Pl., μήτε ὄγκῳ μήτε ἀριθμῷ Tht. 155a; τὸν . . ὄ. τοῦ ἀριθμοῦ their total number, Lg. 737c; τὸν τῶν σαρκῶν ὄ. ib. 959c; σμικρᾶς πόλεως ὄ. a city of small size, Plt. 259b; ἔχθρας ὄ. μέγαν Lg. 843b; θαυμαστὸν ὄ. ἀράμενοι τοῦ μύθου taking on my shoulders a monstrous great story, Plt. 277b, etc.: freq. also in Arist., the space filled by a body, opp. τὸ κενόν, Ph. 203b28, al.; ἴσος τὸν ὄ. in bulk, GC 326b20; ὄγκῳ μικρόν EN 1178a1, etc.
• • • • b flatulent distentions, Diocl. Fr. 43 (pl.).
    • 2 bulk, mass, body, ὄ. φρυγάνων a heap of faggots, Hdt. 4.62; ὄ. μαλθακός mass or roll of something soft, Hp. Art. 26; σμικρὸς ὄ. ἐν σμικρῷ κύτει, of a dead manʼs ashes, S. El. 1142; γαστρὸς ὄ., of a child in the womb, E. Ion 15; ὄ. πλήρης φλεβίων Arist. HA 515b1: pl., ὄγκοι bodies, material substances, Id. Metaph. 1085a12, 1089b14; also ὁ ὄ. τῆς φωνῆς the volume of the note, Id. Aud. 804a15.
    • 3 a bushy top-knot, Poll. 4.133.
    • 4 the human body, τῆς χολῆς ἀναχεομένης εἰς τὸν ὄ. Ruf. Anat. 30, cf. Sor. 1.26, Plu. QConv. 2.653f, Gal. 1.272.
  • II metaph., bulk, weight, trouble, βραχεῖ σὺν ὄ. S. OC 1341.
  • • 2 weight, dignity, pride, and in bad sense, self-importance, pretension, ὄ. ὀνόματος μητρῷος pride in the name of mother, Id. Tr. 817; ὄγκον αἴρειν exalt oneʼs dignity, Id. Aj. 129; βραχὺν . . μῦθον οὐκ ὄγκου πλέων of pretension, Id. OC 1162; μείζονʼ ὄ. δορὸς ἤ φρενῶν E. Tr. 1158; ἔχει τινʼ ὄ. Ἄργος Ἑλλήνων πάρα Id. Ph. 717; ἐς ὄ. βλέπειν τύχης Id. Fr. 81; τοῖς ζῶσι δʼ ὄγκος Id. Rh. 760; ὁ τῶν ὑπεροπτικῶν ὄ. Isoc. 1.30; τῷ . . γένους ὄγκῳ Pl. Alc. 1.121b; πραγμάτων ὄ. Epicur. Fr. 548; τῆς ἀρχῆς τὸ μέγεθος καὶ ὁ ὄ. Plu. Fab. 4; ὄγκον περιθεῖναί τινι Id. Per. 4, etc.
    • 3 of style, loftiness, majesty, ὄ. τῆς λέξεως Arist. Rh. 1407b26; ὁ τοῦ ποιήματος ὄ. Id. Po. 1459b28, cf. Demetr. Eloc. 36, al.: in bad sense, bombast, ὁ Αἰσχύλου ὄ. Plu. Profect. 2.79b.
  • III in Philos., particle, mass, body, Epicur. Ep. 1p.16U., Nat. 12G., Asclep. Bith. ap. S.E. M. 9.363; so in the physiology of the Methodics, ὄγκοι καὶ πόροι, = molecules and pores, Id. ap. Gal. 1.499.

ὄγκος (C), ον, as Adj.; v. ὀγκηρός fin.

2. ὄγκος -ου, ὁ bulk, massa, gewicht, omvang: σμικρὸς ... ὄγκος ἐν σμικρῷ κύτει een kleine massa in een kleine urn Soph. El. 1142; μήτε ὄγκῳ μήτε ἀριθμῷ noch in omvang noch in aantal Plat. Tht. 155a; ἔχθρας ὄγκον μέγαν ἐντίκτουσαι een grote mate van vijandschap producerend Plat. Lg. 843b; massa, hoop, berg: ἐπὶ τούτου ... τοῦ ὄγκου op die berg (hout) Hdt. 4.62.2; gewicht, last; van een foetus: γαστρὸς διήνεγκ’ ὄγκον ze voldroeg de last in haar buik Eur. Ion 15; overdr.: βραχύν τιν’ αἰτεῖ μῦθον οὐκ ὄγκου πλέων hij vraagt een kort onderhoud, niet erg belastend Soph. OC 1162; overdr. gewichtigheid, aanzien: πολὺς ὄγκος ... προγόνων het grote aanzien van de voorouders Eur. Tr. 108; ἔχει τιν’ ὄγκον τἄργος Ἑλλήνων πάρα Argos heeft een zeker aanzien bij de Grieken Eur. Phoen. 717; ὄγκον ... τῆς λέξεως gewichtigheid van spreekstijl Aristot. Rh. 1407b26.

ὄγκος ¹, ὁ,
1) = ἀγκών (uncus), Bug, Krümmung ; bes. die Widerhaken an der Pfeilspitze, ἴδεν ὄγκους ἐκτὸς ἐόντας, παλιν ἄγεν ὀξέες ὄγκοι, Il. 4.151, 214 ; Poll. 1.137. – Später auch der Winkel, die Ecke, worauf Arist. top. 1.15 geht, wo er sagt, ἐν ὄγκῳ sei τῷ ὀξεῖ ἐναντίον τὸ ἀμβλύ, obwohl er nachher dabei τὸ βαρύ u. τὸ κοῦφον einander entgegensetzt ; Moschion bei Ath. V.208b.
2) (nach Buttmann Lexil. I.288 ff. mit *εἴκω, ἐνεγκεῖν zusammenhangend) die Masse, das Gewicht eines Körpers u. der Umfang desselben, σμικρὸς προσήκεις ὄγκος ἐν σμικρῷ κύτει, von der Asche in der Urne, Soph. El. 1131 ; daher auch βραχύν τινʼ αἰτεῖ μῦθον οὐκ ὄγκου πλέων, einfach, kurz, O.C. 1164 ; – γαστρὸς διήνεγκʼ ὄγκον, Eur. Ion 15 ; ὄγκος φρυγάνων, der Haufen, Her. 4.62 ; σμικρᾶς πόλεως ὄγκος, Umfang einer kleinen Stadt, Plat. Polit. 259b ; πλήθους, Legg. V.737c ; ὄγκου ἐμπληστέα καὶ πλήθους, Rep. II.373b ; μήτε ὄγκῳ, μήτε ἀριθμῷ, Theaet. 155a ; εἰ καὶ τῷ ὄγκῳ μικρόν ἐστι, δυνάμει καὶ τιμιότητι πολὺ μᾶλλον ὑπερέχει πάντων, Arist. Eth. 10.7 ; die Masse, aus der man Etwas macht, Luc. Halc. 4 ; Last, Xen. Cyr. 6.2.32. – Uebertr., ὄγκον γὰρ ἄλλως ὀνόματος τί δεῖ τρέφειν μητρῷον, Soph. Trach. 814, der würdevolle Muttername ; Gewicht, Ansehen, ἔχει τινʼ ὄγκον Ἄργος Ἑλλήνων πάρα, Eur. Phoen. 724 ; – gew. im schlimmen Sinne : Aufgeblasenheit, Stolz, μηδʼ ὄγκον ἄρῃς μηδένα, Soph. Aj. 129 ; μείζονʼ ὄγκον δορὸς ἔχοντες ἢ φρενῶν, Eur. Troad. 1158 ; ὄγκος τῶν ὑπεροπτικῶν, Isocr. 1.30 ; oft bei Plut., der Erkl. des Hesych. ὑπερηφανία, φύσημα entsprechend. – Auch vom Styl, Schwulst, Ueberladung, Rhett.; selten im guten Sinne, Erhabenheit, Arist. rhet. 3.6.
Bei späteren Philosophen bedeutet es einen Urkörper, ein Atom, S.Emp. adv.phys. 1.363.
Bei Poll. 4.133 eine Art Kopfaufsatz.

ὄγκος ³, η, ον, groß an Umfang, aufgeschwellt, nur Kompar. u. superl., ὀγκοτέρα σάρξ, Arist. Probl. 38.3, ὀγκοτάτη τάσις, Ggstz von ἰσχνός, Strat. 29 (XII.187).

ὄγκος

-ου, ὁ.

A barb of an arrow Il. 4.151, 214.

ὄγκος : barb of an arrow, pl. (Il.)

ὄγκος

• the barb of an arrow, in pl. the barbed points, Il. From same Root as Lat. uncus.

ὄγκος2

• • Ibulk, size, mass, Lat. moles, Plat., etc.
  • • 2a bulk, mass, heap, ὄ. φρυγάνων a heap of fagots, Hdt.; σμικρὸς ὄ. ἐν σμικρῷ κύτει, of a dead manʼs ashes, Soph.; ὅ. γαστρός, of a child in the womb, Eur.
  • IImetaph. weight, trouble, Soph.
  • • 2weight, importance, dignity, pride, and in bad sense self-importance, pretension, Soph., Eur., etc. From Root !εγκ, in ἐνεγκεῖν to bear.