ὀρειάρχης
ὀρειάρχης, mountain-king
ὀρει-άρχης, ου, Dor. -ας, ὁ,
- mountain-king, i.e. Pan, AP 6.34 (Rhian.).
ὀρει·άρχης, dor. ὀρει·άρχας, dat. -ᾳ (ὁ) maître ou roi des montagnes, Anth. 6, 34.
Étym. ὄρος, ἄρχω.
ὀρειάρχης, ὁ, Bergbeherrscher, Pan, Rhian. 8 (VI.34).
ὀρειάρχης
ὀρει-άρχης, ου, ὁ,
- mountain-king, i. e. Pan, Anth.