ὀρειβατικός Save Bailly 2024 Pape ὀρειβατικός, ή, όν [ᾰ] qui peut marcher dans les montagnes, Clém. 240. Étym. ὀρειβάτης. ὀρειβατικός, ή, όν, die Berge durchwandernd, Clem.Al.