ὀρειοβάτης

ὀρειοβάτης [ᾰ], ου, ὁ,

• = ὀρειβάτης, Sch. S. OC 1054:—written ὀρηο-, Sammelb. 286.2 (Ptol.); ὀρεο-, ib. 294 (Ptol.).