ὀρεικός Save LSJ Bailly 2024 Pape ὀρεικός, ή, όν, v. ὀρικός. ὀρεικός, ή, όν, de mulet, de mule, Syn. Ep. 3. Étym. ὀρεύς. ὀρεικός, von Maultieren, ὀρεύς, dazu gehörig, ζεῦγος, ein Maultiergespann ; Sp., für ὀρικός.