ὀρχηστής
ὀρχηστής, a dancer
Found ὀρχηστὴς with different accentuation.
ὀρχηστὴς masculine nominative singular of ὀρχηστής
ὀρχ-ηστής, οῦ, ὁ,
- dancer, Il. 16.617, 24.261, IG 1(2).785,919, Epich. 171, Pi. Fr. 148, Pl. Euthd. 276d, OGI 51.45 (Ptolemais, iii B. C.), etc.; later esp. pantomimic dancer, αὐτῷ τῷ ῥυθμῷ μιμοῦνται αἱ τῶν ὀ. Arist. Po. 1447a27, cf. Luc. Salt. 67; ὀ. οἱ ἐς τὰς μαχαίρας ὀρούοντες Democr. 228.
ὀρχηστής, οῦ (ὁ)
I danseur, Il. 24, 261 ; Xén. Eq. 11, 6, etc. ; Plat. Leg. 813b, etc. ; particul.
1 danseur qui joue la pantomime, Arstt. Poet. 1 ; Luc. Salt. 67 ||
2 maître de danse, Plat. Euthyd. 276d ||
3 équilibriste, Démocr. (Stob. Fl. 16, 17) ||
II p. ext. qui bondit, qui s’agite violemment, Lyc. 249.
Étym. ὀρχέομαι.
ὀρχηστής, ὁ, der Tänzer ; Il. 16.617, 24.261 ; Ar. Pax 768 ; Plat. Euthyd. 276d ; oft bei Luc., bes. von Pantomimen.
ὀρχηστής
ὁ
[as ὀρχηστήρ.]
=ὀρχηστήρ. : ὀρχηστήν περ ἐόντα (tauntingly in reference to the agility of Meriones) Il. 16.617. Cf. Il. 24.261.
For Pindar, see also: ὀρχηστάς
ὀρχηστής, οῦ, ὁ,
ὀρχέομαι
- Ia dancer, Il., Pind., etc.
- IIa dancing-master, Plat.