ὁδοιπορέω
ὁδοιπορέω, to travel, walk
Could not find ὁδοιπορέοντι in Logeion dictionaries.
ὁδοιπορέοντι present active participle masculine dative singular, present active participle neuter dative singular, present active indicative 3rd plural of ὁδοιπορέω
ὁδοιπορ-έω, impf. ὡδοιπόρεον,-ουν, Hdt. 4.116 (v.l. ὁ-), S. OT 1027: fut. -ήσω Hp. Art. 58: pf. ὁδοιπόρηκα Philippid. 13: plpf. 3 pl. διοδοιπορήκεσαν Hdt. 8.129:—Pass., pf. ὡδοιπόρηται Luc. Herm. 2:—
- walk, Hdt. 4.110, S. OT 801; ὀρθότεροι -ήσουσι Hp. l.c.; ἐπʼ ἄκρων ὁ. walk on tiptoe, S. Aj. 1230; come, ὁ ξένος . . ὧδʼ ὁδοιπορεῖ Id. OC 1251: c. acc. cogn., ὁδοιπορεῖν ὁδόν Hdt. 4.116; ὁ. τοὺς τόπους walk over this ground, S. OT 1027.—Used in Trag. and Ion. Prose, = Att. βαδίζω; also in later Prose, Act.Ap. 10.9, Gal. 9.500, PMag.Lond. 121.181, X.Eph. 3.2.
ὁδοιπορέω-ῶ (impf. ὡδοιπόρουν, f. ὁδοιπορήσω, ao. ὡδοιπόρησα, pf. ὁδοιπεπόρηκα, pf. pass. ὡδοιπόρημαι) voyager, particul. à pied, Hdt. 4, 110 ; Soph. El. 1099, etc. ; avec un acc. ὁδ. τόπους, Soph. O.R. 1027, parcourir des lieux ; ὁδόν, Hdt. 4, 110, voyager ; marcher, en gén., Soph. Aj. 1230 ||
➳ Pf. ὁδοιπεπόρηκα, Philipp. (Com. fr. 4, 471).
Étym. ὁδοιπόρος.
ὁδοιπορέω, wandern ; absol., Soph. O.R. 801, O.C. 99, u. übertr., ὑψήλʼ ἐκόμπεις κἀπʼ ἄκρων ὁδοιπόρεις, Aj. 1209 ; c. acc., ὡδοιπόρεις δὲ πρὸς τί τούσδε τοὺς τόπους ; Soph. O.R. 1027, durchwandern ; εἰς τὴν οἰκεομένην, Her. 4.110 ; ὁδοιπόρεον ὁδόν, 4.116 ; bei Sp., ὁδόν Luc. Hermot. 30.
ὁδοιπορέω
ὁδοιπόρος
- to travel, walk, Hdt., Soph., etc.; ὁδ. τοὺς τόπους to walk over this ground, Soph.