αἰκάλλω
αἰκάλλω, to flatter, wheedle, fondle
Could not find ᾔκαλλεν in Logeion dictionaries.
ᾔκαλλεν imperfect active indicative 3rd singular of αἰκάλλω
αἰκάλλω, only pres. and impf., (αἰκάλος)
- flatter, wheedle, fondle, properly of dogs (cf. Phryn. PS p.36 B.), c. acc., E. Andr. 630, cf. Pl.Com. 21D.; τὸν δεσπότην ᾔκαλλε Ar. Eq. 48; τὰ μὲν λόγιʼ αἰκάλλει με flatter, please me, ib. 211; αἰκάλλει καρδίαν ἐμήν it cheers my heart. Id. Th. 869; τοὺς περὶ τὴν αὐλήν Plb. 5.36.1, cf. Axiop. 3.4, Philostr. VA 5.42:— Pass., ὑπό τινων Plb. 15.25.31:—of a fox, σεσηρὸς αἰκάλλουσα wagging the tail fawningly, Babr. 50.14.—Trag., Com., and later Prose.
1 intr., de anim. mover el rabo zalameramente, halagar
θ[ῆρε]ς αἰκάλλοντι το[ῖ]σι[
σεσηρὸς αἰκάλλουσα
2 tr. acariciar, mimar, hacer carantoñas fig.
προδότιν ... κύνα
• gener. de pers. halagar
τὸν δεσπότην
καρδίαν ἐμήν
ὑπὸ τῶν πρὸς χάριν λεγόντων αἰκαλλόμενος
αἰκάλλω (seul. prés. et impf. ᾔκαλλον) caresser, flatter, en parl. d’un esclave à l’égard de son maître, acc. Ar. Eq. 48 ; fig. Ar. Eq. 211, etc.
Étym. αἴκαλος, flatteur, Hsch.
αἰκάλλω, schmeicheln, nach VLL eigtl. vom Wedeln des Hundes, mit θωπεύω u. κολακεύω verb., Ar. Eq. 48 ; καρδίαν ἐμήν Th. 869 ; προδότιν Eur. Andr. 621 ; Sp.; σεσηρὸς αἰκ., vom Fuchs, Babr. 50.14 ; ψυχάς Plut. Cleomen. 2.
αἰκάλλω
αἰκάλος
- 1to flatter, wheedle, fondle, c. acc., Soph., Eur.
- 2absol., of a dog, to wag the tail fawningly, Babr.: (this is prob. the orig. sense).