aeternitas
aeternitas, eternity, endlessness, immortality
- I Lit.
- A Of the past and future: fuit quaedam ab infinito tempore aeternitas, quam nulla temporum circumscriptio metiebatur, Cic. N. D. 1, 9: Tempus generale, quia nec initium nec finem habet, aeternitas est, quam Graeci αἰῶνα appellant, Victorin. in Lib. 1, 26: Tempus est pars quaedam aeternitatis, Cic. Inv. 1, 26, 39: immutabilis aeternitas, id. Tim. 5: deum nihil aliud in omni aeternitate cogitantem, id. Div. 1, 41: haec dicit excelsus et sublimis (Deus) habitans aeternitatem, Vulg. Isa. 57, 15 al. —
- B Of the past: ex or ab aeternitate, from eternity: hoc est verum ex aeternitate, Cic. Fat. 14: quod semper ex omni aeternitate rerum fuerit, id esse fatum (dicitis), id. N. D. 3, 6: si negas esse fortunam et omnia, quae fiunt quaeque futura sunt, ex omni aeternitate definita dicis esse fataliter, id. Div. 2, 7: ex omni aeternitate fluens veritas, id. ib. 1, 55: si nihil fieri potest, nisi quod ab omni aeternitate certum fuerit, quae potest esse fortuna, id. ib. 2, 7: egressus ejus ab initio, a diebus aeternitatis (fuerunt), Vulg. Mich. 5, 2.—
- C Of the future: aeternitas animorum, Cic. Tusc. 1, 17, 39 (cf.: immortalitas animorum, id. ib. 50): de aeternitate (animorum) dicere, id. ib. 33, 81: quorum (sc. Herculis, etc.) cum remanerent animi atque aeternitate fruerentur, rite di habiti sunt, id. N. D. 2, 24, 62; id. Sen. 21: Confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate, id. Tusc. 1, 39, 94: in diem aeternitatis, Vulg. 2 Pet. 3, 18; and plur.: in perpetuas aeternitates, ib. Dan. 12, 3: in domum aeternitatis suae, to his everlasting home (of death), ib. Eccl. 12, 5.—
- II Meton., of the future, duration, durability, immortality: cedri materiae aeternitas, Plin. 13, 5, 11, § 53.—
- III Trop., of the future.
- A In gen.: mihi populus Romanus aeternitatem immortalitatemque donavit, Cic. Pis. 3; so id. Phil. 14, 13: Quidquid ex Agricola amavimus, manet mansurumque est in aeternitate temporum, famā rerum, Tac. Agr. 46: cupido aeternitatis perpetuaeque famae, Suet. Ner. 55 al.—
- B Spec., in the time of the emperors, a title of the emperor (like divinitas, majestas, and the like), Eternity: rogatus per aeternitatem tuam, ut, etc., Plin. Ep. 10, 87 ad Trajan.: adoratus aeternitatem nostram, Imp. Const. Cod. 11, 9, 2: Quae nostra sanxit aeternitas, Nov. 35 fin.
summae divinitatis potentia ‥ quae ‥ invisibili atque investigabili ~ate consistit(
~as sui similis est ac tota per totum in se ipsa una simplex individuaque subsistit
vera ~as principii finisque meta carere intelligitur
illa transeunt, ista cum ~ate contendunt
hereditariam legitimae ~atis sobolem
ut ‥ ad ~atis gratiam venire concupiscat
sic ‥ quod ‥ cum sanctis ‥ mereatur sortem habere ‥ in perpetuas ~ates
regis naturam ‥ ~ati depingere non indignum reputavi
- 1. eeuwigheid;
- 2. onsterfelijkheid, onvergankelijkheid [animorum];
- 3. eeuwige nagedachtenis, vereeuwiging; ➤ alqm aeternitati mandare vereeuwigen; opus aeternitate tua dignum uw onsterfelijke naam waardig;
- 4. (Laatl.) vestra ~ aanspreektitel v.d. Rom. keizer;
- 5. (eccl.) eeuwige leven.
- aeternus, eternity, endlessness, immortality: tempus, pars aeternitatis: animorum. — Fig., immortality, enduring renown: mihi aeternitatem donare: ad memoriam aeternitatis, for perpetual remembrance.
-
…esse rerum fortuitarum. Si enim nihil fieri potest, nihil accidere, nihil evenire, nisi quod ab omni aeternitate certum fuerit esse futurum rato tempore, quae potest esse fortuna qua sublata qui locus est divinationi quae a te…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…etiam interiturum ; dolere autem animos, ergo etiam interire. haec refelli possunt sunt enim ignorantis, cum de aeternitate animorum dicatur, de mente dici, quae omni turbido motu semper vacet, non de partibus is, in…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…in somnis liberque est sensibus omni ac impeditione curarum iacente et mortuo paene corpore. qui quia vixit ab omni aeternitate versatusque est cum innumerabilibus animis, omnia, quae in natura rerum sunt, videt, si modo temperatis escis…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…dixissemus, ne si interirent quidem animi, quicquam mali esse in morte Ego vero memineram, sed te de aeternitate dicentem aberrare a proposito facile patiebar. Video te alte spectare et velle in caelum migrare. spero fore ut…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…omnia necesse est conligatione naturali conserte contexteque fieri, nihil dicat. Multum enim differt, utrum causa naturalis ex aeternitate futura vera efficiat, an etiam sine aeternitate naturali, futura quae sint, ea vera esse possint intellegi .…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…illa, inquam, illa vita est tua quae vigebit memoria saeculorum omnium, quam posteritas alet, quam ipsa aeternitas semper tuebitur. huic tu inservias, huic te ostentes oportet, quae quidem quae miretur iam pridem multa habet…
Cicero, pro Marcello
-
…rerum, quod aut avulsum a ceteris per se ipsum constare aut quo cetera si careant, vim suam atque aeternitatem conservare possint. Sed si haec maior esse ratio videtur, quam ut hominum possit sensu aut cogitatione comprehendi ,…
Cicero, de Oratore
-
…, nihil dicat. Multum enim differt, utrum causa naturalis ex aeternitate futura vera efficiat, an etiam sine aeternitate naturali, futura quae sint, ea vera esse possint intellegi. Itaque dicebat Carneades ne Apollinem quidem futura posse…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…opere perfungimur ; est enim animus caelestis ex altissimo domicilio depressus et quasi demersus in terram, locum divinae naturae aeternitatique contrarium. sed credo deos immortalis sparsisse animos in corpora humana, ut essent qui terras tuerentur quique caelestium ordinem…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…Lemno linqueretur post autem causa fuit propior et cum exitu iunctior. Ratio igitur eventus aperit causam. Sed ex aeternitate vera fuit haec enuntiatio Relinquetur in insula Philoctetes, nec hoc ex vero in falsum poterat convertere. Necesse est…
M. Tullius Cicero, De Fato