applico
applico, to join, connect, attach, add
Frieze-Dennison Vergil
Could not find applicui in Logeion dictionaries.
applicui Verb: perfect active indicative 1st singular of applico
- I In gen.
- A Lit.; constr. usu. with ad; rarely with dat.
- a With ad: se ad arbores, to lean against, Caes. B. G. 6, 27 (cf.: trunco se applicuit, Just. 12, 9, 9): applicuit ambos ad eum, Vulg. Gen. 48, 13; ib. 1 Macc. 9, 3: umeros ad saxa, Ov. M. 5, 160: sinistrum (cornu) ad oppidum, Liv. 27, 2: se ad flammam, to approach, Cic. Tusc. 5, 27, 77: sudarium ad os, Suet. Ner. 25 al.—
- b With dat.: ratem (sc. rati), Liv. 21, 28, 5: flumini castra, id. 32, 30: corporibus adplicantur, id. 23, 27: (asellum) ulmo, Ov. F. 3, 750: sanctos applicabit sibi, Vulg. Num. 16, 5; ib. 2 Par. 2, 16.—Also with local adv.: boves illuc, Ov. F. 1, 543.—
- B Trop.
- 1 To connect with, to add to a thing: ut ad honestatem adplicetur (voluptas), Cic. Fin. 2, 12, 37: annum, Mart. 6, 28, 9: adplicare verba verbis, Quint. 7, 10, 17; 7, 3, 19.—
- 2 Se or animum, to attach, apply, or devote one's self or one's mind to a person or thing: illae extemplo se (ad eos) adplicant, adglutinant, Plaut. Men. 2, 2, 67 (339): hi se ad vos adplicant, Ter. Heaut. 393; id. And. 924: ad Siculos se adplicavit, Varr. ap. Prisc. p. 860 P.: se ad alicujus familiaritatem, Cic. Clu. 16, 46: Sicilia se ad amicitiam fidemque populi Romani applicavit, id. Verr. 2, 2, 1; so id. Lael. 9, 32; id. de Or. 1, 39, 177; id. Fam. 3, 11, 3 al.: ad Atheniensium societatem se applicare, Nep. Arist. 2, 3: Certa res est ad frugem adplicare animum, Plaut. Trin. 2, 1, 34 (256): animum aegrotum ad deteriorem partem adplicat, Ter. And. 193: ad virtutem animus se adplicat, Cic. Lael. 14, 48: aures modis, Hor. C. 3, 11, 8; so id. C. S. 72 (cf.: admovere aures, s. v. admoveo, and adhibere aures, Cic. Arch. 3): sese ad convivia, Cato ap. Gell. 11, 2, 5: se ad studium musicum, Ter. Heaut. 23: me ad eundem quem Romae audiveram Molonem applicavi, Cic. Brut. 91, 316: se ad philosophiam, ad jus civile, ad eloquentiam, id. Off. 1, 32, 115: se ad scribendam historiam, id. de Or. 2, 13, 55 al.—
- 3 Crimen alicui, to charge one with a crime, Plin. Ep. 10, 66, 4.—
- II Esp., naut. t. t., navem, or absol. applicari, and in the act. as v. n. (cf. 1. appello, II.), to drive, direct, steer, or bring a ship anywhere, to land, to bring to land: navim ad naufragum applicarunt, Cic. Inv. 2, 51, 153: ad Heraeum naves adplicuit, Liv. 33, 17; Liv.37, 12, 5: adplicatis nostris ad terram navibus, Caes. B. C. 3, 101 Held.: Ciae telluris ad oras Applicor, Ov. M. 3, 598: applicor ignotis (sc. terris), id. H. 7, 117 Ruhnk. and Loers.—With in and acc.: applicor in terras, Ov. H. 16, 126 (cf.: appellere in aliquem locum, Liv. 8, 3, and 28, 42): ad terram adplicant, Auct. B. Hisp. 37 fin.; so Just. 2, 4, 21; 2, 12, 2; Dig. 1, 16, 4.—With acc. of place whither: aliā applicuimus Samum, Vulg. Act. 20, 15.—With abl.: quocumque litore adplicuisse naves, Liv. 44, 32, 4.—Absol.: et applicuerant, Vulg. Marc. 6, 53.—Poet.: quo accedam? quo adplicem? Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44: quae vis immanibus applicat oris, drives or brings you, etc., Verg. A. 1, 616 (cf.: nos Libycis tempestas adpulit oris, id. ib. 1, 377): sublimis rapitur (Medea) et Creteis regionibus applicat angues, i.e. her dragon-chariot, Ov. M. 7, 223.—Hence,
- 1 applĭcātus (adp-), a, um, P. a.
- a Placed upon, lying upon or close to, attached to: aures, Varr. R. R. 2, 7, 5: Leucas colli adplicata, Liv. 33, 17, and Plin. 4, 4, 5, § 11: nervi adplicati ossibus, id. 11, 37, 88, § 217.—
- b Inclined or adapted to, directed to: omne animal adplicatum esse ad se diligendum, inclined to self-love, Cic. Fin. 4, 13, 34: vehemens ad aliquam rem applicata occupatio, id. Inv. 1, 25, 36.— Comp., sup., and adv. not used.—
- 2 ap-plĭcĭtus (adp-), a, um, P. a., applied or joined to, attached to: adplicitum est cubiculo hypocauston, Plin. Ep. 2, 17, 23: trunco palus, Col. 4, 22, 2: vites arboribus adplicitae, Quint. 1, 2, 26.—Trop.: pressus et velut adplicitus rei cultus, Quint. 4, 2, 117.
➳ le pf applicui se trouve une fois dans Cic. Fl. 82 ; les formes du supin applicitum et du part. applicitus ne se rencontrent quʼà partir de Columelle et de Pétrone.
- 1. doen aansluiten bij, doen naderen tot, aanhechten aan, doen leunen tegen (m. ad of dat.); ➤ alqm terrae ~ tegen de grond drukken; moenibus scalas ~ plaatsen tegen; se ad arborem ~ leunen tegen; castra flumini ~ dicht bij de rivier opslaan; — p. adj. applicātus, a, um gelegen tegen, gebouwd tegen: applicata colli colonia; — p. adj. applicitus, a, um nabij(gelegen);
- 2. (a) verbinden met, toevoegen aan (constructie als
- 1. ) [voluptatem ad honestatem]; (b) se ~ en pass. zich aansluiten bij (constructie als
- 1. ) [se ad alqm quasi patronum; se ad alcis societatem];
- 3. (naut. t.t.) afsturen op, doen landen (ad; in m. acc.; dat.) [naves ad terram]; pass. en abs. aanleggen, landen (v. schepen en personen) [ad oras; in terras; ignotis oris];
- 4. wenden naar, richten op [aures] (ad en poët. m. dat.); refl. se ~ ad philosophiam zich wijden aan;
- 5. ten laste leggen [crimina alci].
附。合。 — se ad eum 與 其交朋友。— se ad eloquentiam 學習文章。 — se ad flammam 焅火。 — aures ei 聽之。— naves ad terram vel terrae 以舟近岸。— se ad arborem 靠樹。
Suggest a Translation
See an image
- to join, connect, attach, add: corpora corporibus, press closely, L.: ut ad honestatem applicetur (voluptas). — Fig., to apply, direct, turn: animum ad alqd, T.: se animus applicat ad alqd: se ad vos, T.: ad alicuius se familiaritatem: se ad philosophiam: adplicant se, associate together: votis amicas aures, to give attention, H. — Meton., to bring, put, place at, apply to: capulo tenus ensem, drives to the hilt, V.: ad eas (arbores) se, lean against, Cs.: se ad flammam, draw near: flumini castra, L.—To drive to, direct to: regionibus angues, O.: boves illuc, O. — Esp., of ships, to direct to, bring to: navim ad naufragum: ad terram naves, Cs.: Ceae telluris ad oras Applicor, O.: applicor ignotis (terris), O.: oris (te), V.: classem in Erythraeam, L. — Intrans, to arrive, put in, land: quocumque litore applicuisse naves, L.: quo applicem? Enn. ap. C.
-
…namque ferunt olim Pagasae navalibus Argon egressam longe Phasidos isse viam, et iam praeteritis labentem Athamantidos undis Mysorum scopulis applicuisse ratem. hic manus heroum, placidis ut constitit oris, mollia composita litora fronde tegit. at comes invicti…
Propertius, Elegies
-
…mihi nuntii beati visam te incolumem audiamque Hiberum narrantem loca, facta, nationes, ut mos est tuus, applicansque collum iucundum os oculosque saviabor. o, quantum est hominum beatiorum, quid me laetius est beatiusve Varus me…
Catullus, Carmina
-
…, quibus viderentur sine ullo fato esse animorum motus voluntarii, Chrysippus tamquam arbiter honorarius medium ferire voluisse, sed adplicat se ad eos potius, qui necessitate motus animorum liberatos volunt ; dum autem verbis utitur suis, delabitur in…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…, a nostra voluntate proficiscitur. Itaque se alii ad philosophiam, alii ad ius civile, alii ad eloquentiam applicant, ipsarumque virtutum in alia alius mavult excellere. Quorum vero patres aut maiores aliqua gloria praestiterunt, ii student…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…ut sola ponatur in summi boni sede, quam quaerimus, sed ne illo quidem modo, ut ad honestatem applicetur. de vacuitate doloris eadem sententia erit. reicietur etiam Carneades, nec ulla de summo bono ratio aut voluptatis…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, qui fere cum A B consentit, ubi hi inter se discrepant, in priore parte ad B se adplicare soleat, in posteriore ad A, non inepte conicitur huius ipsius codicis conficiendi causa collationem illam esse factam .…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…sit ortum, applicatum esse ad se diligendum esseque in se conservando occupatum quin potius ita dicis, omne animal applicatum esse ad id, quod in eo sit optimum, et in eius unius occupatum esse custodia, reliquasque naturas…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…si quo adflictae casu conciderunt, erigere sese aut sublevare possunt. His sunt arbores pro cubilibus ad eas se applicant atque ita paulum modo reclinatae quietem capiunt. Quarum ex vestigiis cum est animadversum a venatoribus, quo se recipere…
Julius Caesar, Gallic War
-
…removeamus, ipsi autem intellegamus natura gigni sensum diligendi et benevolentiae caritatem facta significatione probitatis, quam qui appetiverunt, applicant sese et propius admovent, ut et usu eius, quem diligere coeperunt, fruantur et moribus, sintque pares…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…cum autem contrahat amicitiam, ut supra dixi, si qua significatio virtutis eluceat, ad quam se similis animus applicet et adiungat, id cum contigit, amor exoriatur necesse est. quid enim tam absurdum quam delectari multis inanibus…
M. Tullius Cicero, De Amicitia