About
Menu

devitare

devitare [CL] , to shun, avoid, escape; b (w. inf.). eis proficiebat immaturae mortis supplicium ‥, quo fratrum ‥ suorum ‥ poenas cito exitu ~abant Gildas EB 19; quidam discrimen †duobus [? l. dubiis] / devitantes cum saltibus (Aldh.) Carm. Aldh. 1. 152; ~ando quod noxium est Bede HE pref. p. 5; 957 (14c) omnium virtutum amator, qui nos cupit ~are malum sectarique bonum [cf. I Petr. iii 17] CS 988; c1025 si quis michi adherentium huic ordinationi resistens hoc ~at [AS: onscunað] (Versio C) GAS 213; si quis rectitudinem ~ans effugiat [AS: riht forbuge and uthleape; Quad.: declinet vel aufugiat] (Cons. Cnuti) Ib. 195; 1132 (v. considerare 3a); Ord. Vit. XII 34 (v. declinare 6a); quis puer non ~et dominum? Map NC III 3 f. 40; 1342 erroris damnabilis devio excecati, suarum animarum excidia non ~ant Conc. II 704a.  b quia de his ‥ aliquantulum prolixe diximus, diutius his immorari ~amur Ad. Scot TT 771A.

Saved

Recent