devitatio

dēvītātĭo, ōnis, f. [devito],

• an avoiding: legionum, Cic. Att. 16, 2, 4.

dēvītātio, ōnis, f. (devito), das Vermeiden, facilior et exploratior devitatio legionum fore videtur quam piratarum, Cic. ad Att. 16, 2, 4: dev. mortis, Augustin. de gen. ad litt. 8, 16, 34 u. 11, 6, 8.

devitatio [LL] , avoidance. necessaria est discripcio, ut sit concupiscencie insidiantis cauta ~o J. Waleys V. Relig. I 11 f. 235; ad objectum in contrarium dicendum quod homo numquam recipit solucionem que ad plenam pertinet amicicie restitucionem quamdiu durat inimicicia, tamen valet ad ~onem majoris offense Peckham QR 102.

dēvītātĭō, ōnis, f. (devito), action dʼéviter, dʼesquiver : Cic. Att. 16, 2, 4.

devitatio , onis. f. et, v. devito
See an image

dēvītātiō ōnis, f

• devito, an avoiding: legionum.