dumtaxat
dumtaxat, while one examines
- To this extent, so far, in so far, as far as this matter is concerned: sin autem jejunitatem et siccitatem ... dummodo sit polito ... in Attico genere ponit, hoc recte dumtaxat, Cic. Brut. 82, 285: nos animo dumtaxat vigemus, id. Att. 4, 3 fin.: sint ista pulchriora dumtaxat adspectu, id. N. D. 2, 18, 47; id. Div. 2, 43, 90; id. Deiot. 1, 1; Auct. B. Afr. 90; Dig. 4, 3, 17, § 1: dumtaxat de peculio, as far as relates to the peculium, Edict. Praet. ap. Dig. 15, 2, 1; Dig. 14, 4, 7, § 5.—
- II Hence, defining a limit, either as maximum or as minimum, exactly, of the proper measure, which may be not more, or not less.
- A (Not more, i. e.) Only, simply, merely = tantummodo.
- 1 Esp. in specifying numbers and amounts: MITTANTVR MVLIERES LIBERAE DVMTAXAT QVINQVE, Edict. Praet. ap. Dig. 25, 4, 1, § 10 med.: secum duxerit dum taxat homines IIL. (= duodequinquaginta), Lex. Acil. Repet. 32; Cato R. R. 49 (quoted in Plin. 17, 22, 35, § 198): ut consules potestatem haberent tempore dumtaxat annuam, genere ipso ac jure regiam, Cic. Rep. 2, 32; in tmesis: eum quis volet magistratus multare, dum minore parti familiae taxat, liceto, Lex Silia A. U. C. 510, Huschke, Jurisp. Antejust. p. 10.—
- 2 In gen., in other restrictive applications: dumtaxat, ut hoc promittere possis, etc., Lucr. 3, 378: peditatu dumtaxat procul ad speciem utitur, equites in aciem mittit, * Caes. B. C. 2, 41, 2: Cato enim dumtaxat de magnitudine animi, etc., simply, Cic. Parad. prooem. 3; id. N. D. 1, 38, 107; 1, 44, 123; id. Ep. ad Brut. 3; id. de Or. 2, 27, 119; Liv. 10, 25; Tac. G. 25; Suet. Caes. 55; 75; Hor. S. 2, 6, 42 et saep.; Curt. 4, 42; 9, 36 al.—
- 3 So, non dumtaxat = non modo: non rebus dumtaxat, sed etiam moribus, etc., Dig. 26, 7, 12, § 3: non eos dumtaxat, sed omnes, etc., ib. 50, 16, 235; cf.: nec dumtaxat animum vobis fidelem praestitit, sed omnibus interfuit bellis, etc., Liv. 37, 53, 9.—
- B (Not less, i. e.) At least = saltem.
- 1 Like A. 1., esp. in numerical specifications: obsonari dumtaxat ad minam, * Plaut. Truc. 2, 4, 91 (442): cum in testamento scriptum esset, ut heres in funere aut in monumento DVMTAXAT AVREOS CENTVM consumeret, non licet minus consumere, si amplius vellet, licet, Dig. 50, 16, 202: statim Arpinum irem, ni te in Formiano commodissime exspectari viderem, dumtaxat ad prid. Non. Mai., Cic. Att. 2, 14; cf.: IBI EPVLENTVR DVMTAXAT IN V. ID. IVL., Inscr. Orell. 707.—
- 2 In gen., in other restrictive applications: valde me Athenae delectarunt: urbs dumtaxat et urbis ornamentum, Cic. Att. 5, 10, 5; cf. id. ib. 2, 18, 2; id. Fam. 12, 1; id. Mil. 2, 5; id. de Or. 1, 58, 249; id. Lael. 15, 53 al.: Cels. 5, 26; Sen. Ben. 5, 2; id. Ep. 58; Quint. 1, 4, 20; 2, 10, 2; Hor. A. P. 23: non tantum virtutes cujusque digne prosecutus, sed vitia quoque et delicta, dumtaxat modica, perpessus, at least, Suet. Aug. 66.—
- 3 In a very few passages dumtaxat approaches so nearly in meaning to dummodo that it may be rendered by a conjunction in Eng., provided that: qui, cum luxuriose viverent, non reprehenderentur eo nomine dumtaxat cetera caverent, Cic. Fin. 2, 7, 21; cf. Suet. Aug. 66 supra; v. Hand, Turs. II. pp. 330-339.
primus occurrit ‥ Samuel ‥, denuntiando primo regi apud Hebraeos ~at Sauli
ad augmentum catholicae ‥ fidei pontificalem ~at erigentes cathedram ‥ construere censuimus
praetorum filias ‥ ad ‥ coronam castitatis ‥ instigavit, ita ~at ut unamquamque ‥ caelestis sponsi amplexus ‥ satagere ‥ suspiria faterentur
tabernaculum perfectam fidelium vitam in hoc ~at saeculo commorantium typice denuntiat
huic responsioni obviandum est, primum ratione ‥, deinde auctoritate, non qualibet sed divina ~at
ita ~at ut semper aecclesiae servitia ‥ persolvantur
vali-dissimam pubem, totius duntaxat Anglie florem
nisi duntaxat gracie regalis benignum favorem perpenderint
apum ‥ cohortes rapido volatu ad aethera glomerant, exceptis ~at antiquarum sedium servatricibus
~at, tantummodo
ut nihil aspicerem, excepta ~at specie ‥ ejus qui me ducebat
tota septimana non apparent [aves ] excepto Sabbato ~at et die dominica
[accipiter ] avolavit ‥, ut non oculos omnium duntaxat evaderet sed et redeundi spem penitus auferret
admittenda est probacio cujuslibet testamenti, duntaxat testes deposuerint de ultima voluntate testatoris
➳ on trouve encore dum séparé de taxat dans les Inscr. ; cf. CIL 1, 582, 12 ; Fest. 288, 34.
- 1. alleen, enkel (en alleen), slechts: non ~ . . . sed etiam niet alleen . . . maar ook;
- 2. minstens, tenminste, althans, in ieder geval; ➤ coluntur (tyranni) simulatione ~ ad tempus;
- 3. in zoverre, voor zover als;
- 4. (postklass.) namelijk.
Præterea scriptor regius Bertcaudus dicitur antiquarum litterarum, Dumtaxat earum, quæ maxime sunt, et unciales a quibusdam dici existimantur, habere mensuram descriptam.Inter Acta SS. Benedict. sæc. 4. part. 2. pag. 121. exstat Epistola S. Anscharii Episc. Hammaburg. inscripta
omnibus Sanctæ Dei Ecclesiæ Præsulibus in regno Dumtaxat Lud.
Reg.
commanentibus. Vide Duntaxat.
- dum + taxo. — Prop., while one examines, hence, to this extent, so far, in so far, as far as this: hoc recte dumtaxat: sint ista pulchriora dum taxat aspectu. — Strictly speaking, precisely, not more, only, simply, merely: cogitans casūs dumtaxat humanos: species dum taxat obicitur quaedam: peditatu dumtaxat ad speciem ntitur, equites, etc., Cs.: sescentos equites dumtaxat scribere, L.—Strictly speaking, at least: in tuo dum taxat periculo: eo nomine dum taxat (i. e. certe): sit quidvis simplex dumtaxat, H.
-
…libero pauca per populum, pleraque senatus auctoritate et instituto ac more gererentur, atque uti consules potestatem haberent tempore dumtaxat annuam, genere ipso ac iure regiam. Quodque erat ad optinendam potentiam nobilium vel maximum, vehementer id retinebatur…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…ante pedes, némo spectat, caéli scrutantúr plagas. verum is tamen habitu extorum et colore declarari censet haec dumtaxat pabuli genus et earum rerum quas terra procreet, vel ubertatem vel tenuitatem ; salubritatem etiam aut pestilentiam extis significari…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…meo non minus laboro quam de me ipso, sed eum tibi commendare hoc meo tempore non audeo. illud dumtaxat tamen audebo petere abs te quod potero, ne quid existimes ab illo factum esse quo minus mea in te…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…tantum cuique committere atque inter hos eos, quos tibi comites et adiutores negotiorum publicorum dedit ipsa res publica, dumtaxat finibus iis praestabis quos ante praescripsi ; quos vero aut ex domesticis convictionibus aut ex necessariis apparitionibus tecum esse voluisti…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…a nostris laudata maxime. quin etiam ipsi voluptarii deverticula quaerunt et virtutes habent in ore totos dies voluptatemque primo dumtaxat expeti dicunt, deinde consuetudine quasi alteram quandam naturam effici, qua inpulsi multa faciant nullam quaerentes voluptatem. Stoici…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…loco et mense incerto a. . QVINTVS TIRONI SV P. S. D. verberavi te cogitationis tacito dumtaxat convicio, quod fasciculus alter ad me iam sine tuis litteris perlatus est. non potes effugere huius culpae poenam…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…in rebus vehementem tum acrem aiebat in dicendo fuisse. tum etiam P. Lentulus ille princeps ad rem publicam dumtaxat quod opus esset satis habuisse eloquentiae dicitur ; isdemque temporibus L. Furius Philus perbene Latine loqui putabatur litteratiusque quam…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…si id curaris ad me perferendum. quid est praeterea nihil sane nisi illud. valde me Athenae delectarunt urbe dumtaxat et urbis ornamento et hominum amore in te et in nos quadam benevolentia ; sed multum ea philosophia sursum deorsum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…nostrum non extimescit. numquam enim cuiusquam invidi et perfidi consilio est usurus nec inerti nobili crediturus. nos animo dumtaxat vigemus etiam magis ; quam ; cum florebamus, re familiari comminuti sumus. Quinti fratris tamen liberalitati…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…urbi et otio diffiderem urbano, sed ita sedulo compressa est ut mihi videamur omne iam ad tempus ab illo dumtaxat sordidissimo periculo tuti futuri. reliqua magna sunt ac multa sed posita omnia in vobis. quamquam primum quidque explicemus…
Cicero, Epistulae ad Familiares