errabilis
errābilis, e (erro), umherirrend = unstet, Ggstz. inerrabilis, motus (Plur.), Suet. fr. 127*, p. 204, 4 Reiff.
~es huerbende
~is, vertibilis,hwerfende
authenticissima ‥ est allegacio prophetarum cum dicunt “hec dicit Dominus” non autem “hec dicit Priscianus” ‥ aut quilibet aliorum ~ium
hinc dico ‥ quod locus a testimonio Augustini non est infallibilis, cum Augustinus sit ~is
errābĭlis, e, sujet à errer : Lact. Phœn. 54 [le texte de Brandt et Laubmann donne innerrabilis, en 56 ].