erraticus
erraticus, wandering, roving, erratic
errātĭcus, a, um, adj. [erro], wandering to and fro, wandering about, roving, erratic (mostly ante-class. and post-Aug.).
- I In gen.: stellae, planets, Auct. ap. Gell. 3, 10, 2; 14, 1, 11; 18; Sen. Q. N. 7, 23: Delos, Ov. M. 6, 333: homo, Gell. 9, 2, 6: sanguis, i.e. herpetic, Plin. 26, 13, 84, § 136; cf. transf.: vitis serpens multiplici lapsu et erratico, * Cic. de Sen. 15, 52.—
- II Esp. in botany, of plants that spring up here and there wild, i. q. silvestris, wild: brassica, Cato R. R. 157, 12; Plin. 20, 9, 36, § 92: cucumis, id. 20, 2, 4, § 9: intubum, id. 19, 8, 39, § 129: salix, Vitr. 8, 1.
errāticus, a, um (1. erro), I) umherirrend, -schweifend, homo, ein Landstreicher, Gell. 9, 2, 6. – v. Lebl., Delos, umherschwimmend, Ov.: stella, ein Planet, Varro fr. u. Sen.: u. so ignes, Chalcid. – insbes., v. Gewächsen, salix, die wildwachsende, wilde, Vitr.: brassica, wildwachsender K., Steinkohl, Cato: cucumis, Schlangengurke, Plin.: vitis serpens multiplici lapsu et erratico (sich hinschlängelndem), Cic. – v. Abstr., err. motus mentis, Chalcid. Tim. 47 C: causa, ibid. 48 A: per silvas et campos erraticam (ein unstetes) vitam degere, Lact. 6, 10, 13. – II) kausativ, in die Irre führend, erraticas semitas moliamur, Augustin. serm. 150, 9.
ob imbelles ~osque latrunculos Romana stigmata ‥ fatigari
curia ‥ temporalis ‥ est, mutabilis et varia, localis et ~a, nunquam in eodem statu permanens
alter [lacus ] insulam habet ~am, vi ventorum impellentium ad oppositas plerumque lacus partes errabundam
mirum quomodo ~as illarum [stellarum errantium ] semitas ad certum quis valeat reducere ordinem
cum ‥ eam [lunam ] cum ceteris stellis sex stellam ~am vocent, magis eos quam stellas errare puto
firmamentum ‥ jugiter volvitur motu continuo sed non ~o
per ‥ diversitatem motuum aliorum orbium stellarum ~arum
sunt preterea febres ‥ que dicuntur ~e ab inordinato modo affligendi
~a febris inter interpolatas computatur; ‥ ter in die quandoque typum patiuntur, ad modum tertiane ‥ quandoque de die in diem diversimode interpolant
caro eorum [gallorum ] valet contra arratice febris prolixitatem
herba malfa ~a,þæt is hocleaf
ista non apocriforum †venia [v. l. nenia ] ~a dissertione relata esse cognoscamus [sic ], sed sicut illo ipso vidente et nobis referente
tempore mortalitatis ‥ ad ~a idolatriae medicamina concurrebant
scripturas ‥ sanctas ‥ ~o ac gentili sensu interpretantes
perpera, ~a
cavete vobis venenosum ~ae infectionis fermentum, sed ‥ sacrae fidei panes comedite et vinum ‥ bibite
Jacobus N‥. et Johannes W‥. se purgarunt de omnibus punctis ~is eis ‥ impositis
errātĭcus, (14) a, um (erro), errant, vagabond : Ov. M. 6, 333 ; Gell. 9, 2, 6 ; lapsu erratico Cic. CM 52 [en parl. de la vigne] se déployant en jets vagabonds || qui pousse nʼimporte où, sauvage [plante] : Cato Agr. 157, 12 ; Plin. 20, 92.
Cornel. Fronto :Πλάνος , Erraneus, Erraticus, seductor.
Erraticus, et potest errare, et solet. Erraticus, animus est qui solet errare, et desinit.Vita S. Deicoli Abb. Lutrensis num. 15 :
Cumque vir sanctus per eremum, quasi Erraticus viator, convenientia manendi loca disquireret. Erraticum pecus, quod vulgo dicitur Weredif,in Concilio Islebonensi cap. 27. quod nostris
Plauto in Bacchid.Huc mihi dum teneras defendo a frigore myrtos, Vir gregis ipse caper Deerraverat.
Errantia pecora, solivaga et seorsim pascentia dicuntur.
UbiOr ne vous chault à demeurer, Car tout sui prest de vous Errer.
Erreridem videtur quod conducere.
Errandonner, Incomposito agmine ire, apud Froissart. 1. vol. cap. 277 :
Si venoient(les Anglois) tout Errandonnant, bannieres et pennons ventelans.
errāticus
adj.
- 1 erro, wandering, roving, erratic: Delos, O.: lapsu erratico (vitis).