erraneus

erraneus , wandering, straying. b erroneous. V. et. erroneus. Dei proles descendens ovem ~eam [gl.: i. errantem, dweliende] redemptura Aldh. VirgP 7; cum ille residens tres velut ~eos [AS p. 427: worigende] ac aliquid quaerentes viderit sibi approximare, incipiat ‥ cantare ‥ RegulC 51.  b verbum Domini, paganico repulso ritu et ~eo gentilitatis more destructo ‥ praedicabat Willib. Bonif. 8 P. 47.