erratum
erratum, an error, mistake, fault
errātum, i, n., v. 1. erro, I. B. 2. b.
errātum, ī, n. (1. erro), der Irrtum, das Versehen, der Fehler, a) in technischer usw. Hinsicht, err. fabrile, Cic.: err. meum, tuum, im Rechnen, Cic. – b) in moral. Hinsicht, der Irrtum, die Verirrung (Ggstz. recte factum), errata vel delicta, Amm.: errata aetatis meae (meiner Jugend), Cic.: errata officiis superare, Sall.
errātum, (13) ī, n. , (erro), erreur, faute : Cic. Fin. 1, 28 ; Lig. 1.
- 1. vergissing, fout [fabrile];
- 2. (mor.) vergissing, dwaling; ➤ -a aetatis meae van mijn jeugd; -a officiis superare.
erratum , i. n. et, v. erratus
See an image
See an image
errātum ī, n
- 1 erro, an error, mistake, fault: commune: nullum ob erratum: minimum: errata officiis superes, S.: errata aetatis meae.