erratus
erratus, a wandering, winding
errātus, ūs, m. [erro],
- a wandering, roving about (poet. and in post-Aug. prose): longis erratibus actus, Ov. M. 4, 567.
errātus, ūs, m. (1. erro), das Umherirren, die Irrfahrt, longis erratibus actus, Ov. met. 4, 567.
leviores et cotidiani ~us levioris paenitentiae possunt remedio curari
pro meis ~ibus ‥ Dominum deprecari
intervenite pro vestris ~ibus [AS: ]synnum
quis eos quasi non conjuges ab invicem separet, et non potius ab ~u corripiendo revocaret?
cum ‥ veram suorum ~uum confessionem audirent
veniam meis postulabat ~ibus
veniam petit ~ui
quod ‥ infortunium non absque ‥ Dei judicio ‥ evenisse arbitrandum est, sive pro regis ‥ ~ibus castigandis, sive ‥
1 errātus, a, um, part. de erro.
2 errātŭs, ūs, m. ; action de sʼégarer : Ov. M. 4, 567.
(errātus, ūs)
m
- 1 erro, a wandering, winding.—Only ablplur.: longis erratibus actus, O.