illido
illido, to dash against, push against
- I Lit. (mostly poet., not in Cic. prose; cf.: incutio, impingo, infligo): libravit caestus effractoque illisit in ossa cerebro, Verg. A. 5, 480: ad vulnus manus, Cic. poët. Tusc. 3, 31, 76 sfin.: (naves) vadis, Verg. A. 1, 112: repagula ossibus, Ov. M. 5, 121: funale fronti, id. ib. 12, 250: dentem fragili (corpori), Hor. S. 2, 1, 77: caput foribus, Suet. Aug. 23: superbissimos vultus solo, Plin. Pan. 52, 4: linum illisum crebro silici, Plin. 19, 1, 3, § 18: fluctus se illidit in litore, Quint. 10, 3, 30 Zumpt N. cr.: quos Rex suus illisit pelago, drove to the sea, i. e. forced to navigate the sea, Val. Fl. 7, 52: avidos illidit in aegrum Cornipedem cursus, i. e. guides, Stat. Th. 11, 517.—
- II Transf., to strike or dash to pieces (very rare): illisis cruribus, Varr. R. R. 3, 7, 10: serpens compressa atque illisa morietur, Cic. Har. Resp. 25 fin.
- 1. slaan, stoten tegen [caput foribus]; ➤ aequora scopulis illisa;
- 2. (poët.) naar binnen slaan, erin stoten;
- 3. vermorzelen, verpletteren.
相破。相觸。— caput foribus vel in fores 以首觸門。Navis — vadis (dat.) 以舟破于灘。Dentes — labellis 咬脣。
Suggest a Translation
See an image
- 1 in+laedo, to dash against, push against: caestūs effracto in ossa cerebro, V.: ad volnus manūs: pila vadis inlisa, V.: repagula ossibus, O.: dentem fragili (corpori), H.—To crush: serpens inlisa morietur.
-
…exstinguentur, iam ista serpens, quae tum hic delitiscit, tum se emergit et fertur illuc, compressa atque inlisa morietur. monent enim eidem ne occvltis consiliis res pvblica laedatvr. quae sunt occultiora quam eius qui in contione…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…durus amor Nempe abruptis turbata procellis nocte natat caeca serus freta ; quem super ingens porta tonat caeli et scopulis inlisa reclamant aequora ; nec miseri possunt revocare parentes nec moritura super crudeli funere virgo. Quid lynces Bacchi variae et…
Vergil, Georgics
-
…. Andr. Quid agis ruina pariter et natum et virum prosternis una forsitan Danaos prece placare poteris, conditum illidet statim immane busti pondus intereat miser ubicumque potius, ne pater natum obruat prematque patrem natus. Ad genua accido…
Seneca, Troades
-
…saxis, quis pons sustinetur, adnexae morantur amnem, qui retentus acrius, quam si libero cursu mearet, inliditur. Arcem quoque ambitu XX stadia conplexam habent. XXX pedes in terram turrium fundamenta demissa sunt, ad LXXX…
Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni
-
…ego, quamvis infra Lucili censum ingeniumque, tamen me cum magnis vixisse invita fatebitur usque invidia et fragili quaerens inlidere dentem offendet solido nisi quid tu, docte Trebati, dissentis. equidem nihil hinc diffindere possum. sed tamen…
Horace, Satires
-
…quondam saxea pila cadit, magnis quam molibus ante constructam ponto iaciunt ; sic illa ruinam prona trahit penitusque vadis inlisa recumbit miscent se maria, et nigrae attolluntur harenae ; tum sonitu Prochyta alta tremit durumque cubile Inarime Iovis imperiis…
Vergil, Aeneid
-
…navigiis excipi possent. Nec incendio solum opera consumpta, sed forte eodeni die vehementior ventus motum ex profundo mare inlisit in molem, crebrisque fluctibus conpages operis verberatae laxavere se, saxaque interfluens unda medium opus rupit. Prorutis igitur…
Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni
-
…fugam. da, frater, ensem sanguinis multum mei habet ille ferro liberis detur via. negatur ensis pectora inliso sonent contusa planctu sustine, infelix, manum, pareamus umbris, tale quis vidit nefas quis inhospitalis Caucasi rupem…
Seneca, Thyestes
-
…vel maximum qui clamor ipso fervore certaminum, a tenui susurro exoriens, paulatimque adulescens ritu extollitur fluctuum, cautibus illisorum ; iaculorum deinde stridentium crebritate, hinc indeque convolante, pulvis aequali motu adsurgens, et prospectum eripiens arma armis…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…dulci consuetus fluminis unda, frondosumque apicem subigens ad sidera mater bellorum fera Pyrene nec mitis Hiberus, cum simul inlidit ponto, quos attulit, amnes. sed non ulla magis mentesque oculosque tenebat, quam uisa Hannibalis campis fugientis…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905