offero

offero, to bring before, present, offer, show, exhibit

se mihi obviam obtulit
he presented himself to meet me quod cuique promptum erat, obtulerunt
they showed what was clear to everyone

offĕro (obf-), obtŭli, oblātum, v. a. [ob-fero], to bring before; to present, offer; to show, exhibit (class.; cf. obicio, ostendo).

I In gen.: incommode illis fors obtulerat adventum meum, Ter. Hec. 370; cf.: opportune te obtulisti mihi obviam, id. Ad. 322; id. Hec. 808; Cic. Att. 3, 10, 2: strictamque aciem venientibus offert, presents, opposes, Verg. A. 6, 291: speciem offerre, to present a false appearance, Cic. Div. 1, 37, 81.—In pass.: offerri, mid., to show one's self, appear; to meet, encounter: multis in difficillimis rebus praesens auxilium ejus (numinis) oblatum est, Cic. Verr. 2, 4, 49, § 108: oblata religio est, a religious scruple struck him, id. Fam. 10, 12, 3: metu oblato, id. ib. 15, 1, 5: lex quaedam videbatur oblata, id. Phil. 1, 2, 4.—
II In partic.
- A To offer, expose; to bring forward, adduce: ne offeramus nos periculis sine causā, Cic. Off. 1, 24, 83; so, se morti, Caes. B. G. 7, 77: se ad mortem, Cic. Tusc. 1, 15, 32: obtulimus nos ad prima pericula, Ov. M. 13, 42: vitam in discrimen, Cic. Sest. 28, 61: moram offerre alicui, Plaut. Poen. 4, 2, 30 (852): nam tu nunc vides pro tuo caro capite carum offerre me meum caput vilitati, id. Capt. 2, 2, 34 (284): sponte suā leto caput obvius optulit ipse, Lucr. 3, 1041; cf. Cic. Sull. 30, 84; id. Sest. 1, 1; Liv. 3, 1; 31, 50: criminibus oblatis, brought forward, adduced, Cic. Lael. 18, 65.—
- B To offer, proffer; to bring, cause, occasion, confer, bestow; to inflict, etc. (cf. promitto, recipio, infero): foedus, Verg. A. 12, 109: in omnia ultro suam offerens operam, Liv. 40, 23: di tibi semper omnia optata offerant, Ter. Ad. 978: alicui optatissimum beneficium, Caes. B. G. 6, 42: hoc tantum boni, quod vobis ab dis immortalibus oblatum et datum est, Cic. Imp. Pomp. 16, 49: datum atque oblatum, id. Verr. 1, 1, 1; 2, 4, 49, § 103: ut nunc hac re mihi opem et auxilium offeras, bring me aid and assistance, help me, Lucil. ap. Non. 360, 25: laetitiam, to procure, Ter. Hec. 816: alicui injuriam, id. ib. 740: vitium virgini, id. ib. 383: stuprum alicui, Cic. Phil. 2, 38, 99: mortem alicui, id. Sest. 21, 48: sibi molestiam atque aerumnam offerre, to bring, procure, occasion, Lucil. ap. Non. 360, 23: occasio ad occupandam Asiam oblata, Cic. Imp. Pomp. 2, 4: seque offert suscepturum, offers, Tac. A. 11, 33: rusticus offerebat se intercessurum senatus consulto, id. ib. 16, 26: oblatā facultate in castra sese receperunt, Caes. B. G. 1, 72.—
- - 2 In eccl. Lat.
  - - - α To offer to God, to consecrate, dedicate, Prud. Cath. 5, 150; Vulg. Exod. 38, 24; 39, 32.—
      - β To offer up, sacrifice, Sulp.Sev. Dial. 2, 2: Domino, Vulg. Gen. 4, 3: pro filio, id. ib. 22, 13: ex scelere, id. Prov. 21, 27: semet ipsum Deo, id. Heb. 9, 14 et saep.

offero, obtulī, oblātum, offerre (ob u. fero), entgegentragen, -bringen, darstellen, (vorsätzlich) zeigen, I) eig.: 1) im allg.: a) aktiv: tela ob moenia, Acc. fr.: aciem strictam venientibus, Verg.: os suum non modo ostendere, sed etiam offerre, sich vorsätzlich zeigen, sehen lassen, Cic.: poenam oculis deorum, vor den Augen der Götter vollziehen, Liv.: neque ut quicquam interesset inter intestinum et oblatum, und daß es durchaus gleichgültig ist, ob ein solcher Zustand durch etwas Innerliches oder etwas Äußerliches hervorgerufen ist, Cic. Acad. 2, 48. – b) refl.: α) se alci, entgegentreten, sich zeigen, sich sehen lassen, erscheinen, Cic. – β) einfallen, sich von selbst finden, ipsi occurrent orationi; ipsi se offerent, Cic. – γ) begegnen, stoßen auf, obviam, begegnen, Ter.: se advenientibus, sich zeigen, entgegengehen, Cic.: und feindlich = sich entgegenstellen, feindlich begegnen od. entgegengehen, Liv. – c) Passiv offerri, begegnen, sich zeigen, erscheinen, auxilium eius oblatum est, Cic. – 2) insbes., seine Notdurft verrichten, kacken, Ibidines offerendi et conatus, Marc. Emp. 31: vas, ubi offertur, ibid. – II) übtr.: A) im allg., medial = aufstoßen, oblata religio est, eine religiöse Bedenklichkeit stieß ihm auf, Cic.: metu oblato, Cic. – refl. = sich widersetzen, statim me Antonii sceleri obtuli, Cic. – B) insbes.: 1) entge genstellen, aussetzen, preisgeben, sich weihen, se invidiae periculisque omnibus pro salute alcis, Cic.: se periculis sine causa, Cic.: se ultro morti, Caes.: se acriter morti (v. Gladiator), Cic.: se pro patria ad mortem, Cic.: ultro se proelio, Caes.: se in discrimen, Cic. – 2) gegen jmd. vorbringen, crimina, Cic. – 3) anbieten, antragen, alci operam suam, Liv. – off. se, sich anbieten, sich erbieten, finem feci offerendi mei, Cic.: alii offerunt se, si quo usus operae sit, Liv.: m. dopp. Acc., magistratibus se offere consiliarium (als B.), Suet.: consortem imperii generumque se Vitellio, Suet. – m. folg. Acc. u. Infin., Tac. ann. 11, 33 u. 16, 26. – 4) etwas darbringen, erweisen, zufügen, antun, a) übh.: opem et auxilium, Lucil. fr.: beneficium alci, Caes.: optata, Ter.: alci mortem, Cic.: vitium virgini, Ter.: stuprum, Cic.: incendium, Cic.: laetitiam alci, Ter.: errorem, Liv. – b) insbes., Gott schenken, heiligen, weihen, opfern, Eccl. – 5) herbeiführen, mit sich führen, obiciuntur etiam (animo) saepe formae, quae reapse nullae sunt, speciem (eine Täuschung) autem offerunt, Cic. de div. 1, 81. – ➳ Im afrik. Vulgärlat. Imperat. offers, Apul. met. 10, 16 (cod. F). Itala Matth. 8, 4; Marc. 5, 24; Luc. 5, 14; u. offert, Itala (ev. Palat.) Marc. 1, 44.

offĕrō, (7) obtŭlī, oblātum, offerre (ob et fero), tr., ¶ 1 porter devant, présenter, exposer, offrir, montrer : strictam aciem venientibus Virg. En. 6, 290, présenter son épée nue à ceux qui viennent ; alicui se offerre Cic. Fam. 6, 20, 1, se présenter à qqn, aller au-devant, ou Cic. Att. 3, 10, 2, se montrer à qqn ; formæ, quæ reapse nullæ sunt, speciem autem offerunt Cic. Div. 1, 81, des formes (des êtres) qui en réalité nʼexistent pas, mais offrent une apparence, cf. Cic. Div. 2, 143 || [souvent le passif a un sens réfléchi] : auxilium ejus oblatum est Cic. Verr. 2, 4, 108, son secours sʼest offert || montrer en perspective : alicui metum offerre Cic. Verr. 2, 2, 135, présenter à qqn des sujets de crainte [pour lʼavenir] ; diffugiunt metu oblato Cic. Fam. 15, 1, 5, ils sʼenfuient et se dispersent, à la perspective dʼun danger à craindre [mais tempore oblato Cic. Phil. 3, 32, lʼoccasion étant offerte ; oblata facultate Cæs. C. 1, 72, 5, la possibilité étant offerte] ¶ 2 [avec nuance dʼobstacle, dʼopposition] : oblata religio Cornuto est Cic. Fam. 10, 12, 3, on opposa à Cornutus un scrupule de religion ; exercitus, qui se ingredientibus fines consulibus obtulerat Liv. 2, 16, 8, lʼarmée, qui était venue sʼopposer aux consuls pénétrant dans le pays ¶ 3 offrir, exposer : telis corpus suum Cic. Sest. 76, exposer son corps aux traits ; vitam in discrimen Cic. Sest. 61, risquer sa vie ; se ad mortem ou morti Cic. Tusc. 1, 32 ; Mil. 94, sʼexposer à la mort || offrir (faire une avance) : suam operam Liv. 40, 23, 1, offrir son concours ; se alicui Cic. Amer. 112, offrir ses services à qqn ; se offerre aliquid facturum Tac. Ann. 11, 33 ; 16, 26, sʼoffrir à faire qqch. ¶ 4 fournir, procurer : beneficium alicui Cæs. G. 6, 42, 3, rendre service à qqn ; lætitiam Ter. Hec. 816, procurer de la joie ; stuprum Cic. Phil. 2, 99, faire subir les derniers outrages ; mortem hostibus Cic. Sest. 48, porter la mort chez les ennemis ; mortem patri Cic. Amer. 40, donner la mort à son père.

…per se quae videbantur administrabant. Caesar, necessariis rebus imperatis, ad cohortandos milites, quam in partem fors obtulit, decucurrit et ad legionem decimam devenit. Milites non longiore oratione cohortatus quam uti suae pristinae virtutis memoriam retinerent…

Julius Caesar, Gallic War
…Chimaera, Gorgones Harpyiaeque et forma tricorporis umbrae. Corripit hic subita trepidus formidine ferrum Aeneas, strictamque aciem venientibus offert, et, ni docta comes tenues sine corpore vitas admoneat volitare cava sub imagine formae, inruat, et…

Vergil, Aeneid
…ingenti virtute, divorsis moribus fuere viri duo, M. Cato et C. Caesar. Quos quoniam res obtulerat, silentio praeterire non fuit consilium, quin utriusque naturam et mores, quantum ingenio possum, aperirem. Igitur…

Sallust, Catilina
…aetatem agere ceterosque iudiciis terrere, quo plebem in magistratu placidius tractarent. Sed ubi primum dubiis rebus novandi spes oblata est, vetus certamen animos eorum adrexit. Quod si primo proelio Catilina superior aut aequa manu discessisset, profecto…

Sallust, Catilina
…, ignorat et Inachus ipse, quae sit ; at illa patrem sequitur sequiturque sorores et patitur tangi seque admirantibus offert. Decerptas senior porrexerat Inachus herbas illa manus lambit patriisque dat oscula palmis nec retinet lacrimas et, si modo…

Ovid, Metamorphoses
…tam adfecta neque viribus tam infirmis fuit qui non illa nocte eo nuntio excitatus surrexerit, telumque quod cuique fors offerebat arripuerit. itaque brevi tempore ad fanum ex urbe tota concurritur. Horam amplius iam in demoliendo signo permulti homines…

Cicero, in Verrem
…si qui fecerunt aliquid aliquando atque eidem nunc tacent et quiescunt, nos quoque simus obliti ; si qui se offerunt, insectantur, quoad ferri poterunt, perferemus, neque quemquam offendet oratio mea nisi qui se ita obtulerit ut…

Cicero, pro Sestio
…cum rei publicae nihil prosit, se civi rem publicam privet. consule me cum esset designatus tribunus plebis, obtulit in discrimen vitam suam ; dixit eam sententiam cuius invidiam capitis periculo sibi praestandam videbat ; dixit vehementer, egit…

Cicero, pro Sestio
…tale quale non etiam falsum nihil ab eo differens esse possit sic quidquid accident specie probabile, si nihil se offeret quod sit probabilitati illi contrarium, utetur eo sapiens, ac sic omnis ratio vitae gubernabitur. Etenim is quoque…

M. Tullius Cicero, Lucullus
…videtur. Animi est ista mollitia, non virtus, paulisper inopiam ferre non posse. Qui se ultro morti offerant facilius reperiuntur quam qui dolorem patienter ferant. Atque ego hanc sententiam probarem tantum apud me dignitas potest, si…

Julius Caesar, Gallic War

Frequency

513th

most frequent word

Most used by

Vulgate
Suetonius
Prudentius
Tacitus
Curtius Rufus, Quintus

Collocations

dominus 264
pro 153
deus 135
holocaustum 126
filius 105
per 99
dies 95
autem 91
cum 87
super2 83

Textbooks

Shelmerdine 23
CambridgeLatin 9
Wheelock 31
OxfordLatin 46

offero

Saved

Recent